gingivită
Romanian
Etymology
Borrowed from French gingivite.
Noun
gingivită f (plural gingivite)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | ||
| nominative-accusative | gingivită | gingivita | gingivite | gingivitele | |
| genitive-dative | gingivite | gingivitei | gingivite | gingivitelor | |
| vocative | gingivită, gingivito | gingivitelor | |||