gimdyti
Lithuanian
Etymology
From gimti (“to be born”) + -dyti (causative suffix).
Verb
gimdýti (third-person present tense gim̃do, third-person past tense gim̃dė)
- to give birth
Conjugation
| singular vienaskaita | plural daugiskaita | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st person | 2nd person | 3rd person | 1st person | 2nd person | 3rd person | |||
| aš | tu | jis/ji | mes | jūs | jie/jos | |||
| indicative | present | gimdaũ | gimdai̇̃ | gi̇̀mdo | gi̇̀mdome, gi̇̀mdom |
gi̇̀mdote, gi̇̀mdot |
gi̇̀mdo | |
| past | gimdžiaũ | gimdei̇̃ | gi̇̀mdė | gi̇̀mdėme, gi̇̀mdėm |
gi̇̀mdėte, gi̇̀mdėt |
gi̇̀mdė | ||
| past frequentative | gimdýdavau | gimdýdavai | gimdýdavo | gimdýdavome, gimdýdavom |
gimdýdavote, gimdýdavot |
gimdýdavo | ||
| future | gimdýsiu | gimdýsi | gimdỹs | gimdýsime, gimdýsim |
gimdýsite, gimdýsit |
gimdỹs | ||
| subjunctive | gimdýčiau | gimdýtum, gimdýtumei |
gimdýtų | gimdýtumėme, gimdýtumėm, gimdýtume |
gimdýtumėte, gimdýtumėt |
gimdýtų | ||
| imperative | — | gimdýk, gimdýki |
tegi̇̀mdo, tegi̇̀mdai |
gimdýkime, gimdýkim |
gimdýkite, gimdýkit |
tegi̇̀mdo, tegi̇̀mdai | ||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||