ghium

Romanian

Etymology

Borrowed from Ottoman Turkish كوكم (güğüm).

Noun

ghium n (plural ghiumuri)

  1. (obsolete) copper kettle

Declension

singular plural
indefinite definite indefinite definite
nominative-accusative ghium ghiumul ghiumuri ghiumurile
genitive-dative ghium ghiumului ghiumuri ghiumurilor
vocative ghiumule ghiumurilor

References

  • ghium in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN