genbruge

Danish

Etymology

From gen- +‎ bruge. First attested in 1973.

Verb

genbruge (imperative genbrug, infinitive at genbruge, present tense genbruger, past tense genbrugte, perfect tense genbrugt)

  1. to reuse, recycle
    Synonym: genanvende

Conjugation

Conjugation of genbruge
active passive
present genbruger genbruges
past genbrugte genbrugtes
infinitive genbruge genbruges
imperative genbrug
participle
present genbrugende
past genbrugt
(auxiliary verb have)
gerund genbrugen

Derived terms

References