geminacja
See also: geminacją
Polish
Etymology
Learned borrowing from Latin geminātiō.
Pronunciation
- IPA(key): /ɡɛ.miˈna.t͡sja/
- Rhymes: -at͡sja
- Syllabification: ge‧mi‧na‧cja
Noun
geminacja f
- (phonetics) gemination (a phenomenon when a consonant is pronounced for an audibly longer period of time than is done normally)
- Synonym: podwojenie
Declension
Declension of geminacja
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | geminacja | geminacje |
| genitive | geminacji | geminacji/geminacyj (archaic) |
| dative | geminacji | geminacjom |
| accusative | geminację | geminacje |
| instrumental | geminacją | geminacjami |
| locative | geminacji | geminacjach |
| vocative | geminacjo | geminacje |
Further reading
- geminacja in Polish dictionaries at PWN