gefetian
Old English
Etymology
By surface analysis, ġe- + fetian
Pronunciation
- IPA(key): /jeˈfe.ti.ɑn/
Verb
ġefetian
- to fetch, bring
- The Anglo-Saxon Chronicle
- An. DCCCC.LXXX Hēr on þissum ġēare Ælfere ealdorman ġefette þēs hālgan cyninges līchaman æt Werhām, ⁊ ġeferode hine mid myċċlum wurðsċipe tō Sċæftesbyriġ.
- Year 980 In this year Prince Elfhere fetched the body of the holy king [Edward] at Wareham, and brought it with much fanfare to Shaftesbury.
- The Anglo-Saxon Chronicle
Conjugation
Conjugation of ġefetian (weak, class 2)
| infinitive | ġefetian | ġefetienne |
|---|---|---|
| indicative mood | present tense | past tense |
| first person singular | ġefetiġe | ġefette, ġefetode |
| second person singular | ġefetast | ġefettest, ġefetodest |
| third person singular | ġefetaþ | ġefette, ġefetode |
| plural | ġefetiaþ | ġefetton, ġefetodon |
| subjunctive | present tense | past tense |
| singular | ġefetiġe | ġefette, ġefetode |
| plural | ġefetiġen | ġefetten, ġefetoden |
| imperative | ||
| singular | ġefeta | |
| plural | ġefetiaþ | |
| participle | present | past |
| ġefetiende | ġefetod | |
References
- Joseph Bosworth; T. Northcote Toller (1898), “ge-fetian”, in An Anglo-Saxon Dictionary, second edition, Oxford: Oxford University Press.