garłacz

Polish

Alternative forms

  • gardłacz

Etymology

Etymology tree
Proto-Indo-European *gʷerh₃-der.
Proto-Balto-Slavic *gúrˀtla
Proto-Slavic *gъ̀rdlo
Old Polish gardło
Polish gardło
Proto-Slavic *-ačь
Old Polish -acz
Polish -acz
Polish garłacz

    From gardło + -acz.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈɡar.wat͡ʂ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -arwat͡ʂ
    • Syllabification: gar‧łacz

    Noun

    garłacz m inan

    1. (military, weaponry, historical) dragon (a type of musket with a short, large-calibre barrel with a flared muzzle, often hooked to a swivel attached to a soldier's belt)
      Hypernym: broń
    2. (military, weaponry) grenade launcher attached to a rifle barrel
    3. gutter spout

    Declension

    Declension of garłacz
    singular plural
    nominative garłacz garłacze
    genitive garłacza garłaczy
    dative garłaczowi garłaczom
    accusative garłacz garłacze
    instrumental garłaczem garłaczami
    locative garłaczu garłaczach
    vocative garłaczu garłacze

    Noun

    garłacz m animal

    1. (zoology) pouter (a breed of pigeon with an enlarged crop that it can inflate)
      Synonym: wolak
      Hypernym: gołąb
      gołąb garłacz ― pouter pigeon

    Declension

    Declension of garłacz
    singular plural
    nominative garłacz garłacze
    genitive garłacza garłaczy
    dative garłaczowi garłaczom
    accusative garłacza garłacze
    instrumental garłaczem garłaczami
    locative garłaczu garłaczach
    vocative garłaczu garłacze

    Further reading

    • garłacz in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
    • garłacz in Polish dictionaries at PWN
    This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.