gangmaken
Dutch
Etymology
By surface analysis, gang + maken, but probably a back-formation from gangmaker.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈɣɑŋˌmaː.kə(n)/
Audio: (file) - Hyphenation: gang‧ma‧ken
Verb
gangmaken
Conjugation
| Conjugation of gangmaken (weak) | ||||
|---|---|---|---|---|
| infinitive | gangmaken | |||
| past singular | gangmaakte | |||
| past participle | gegangmaakt | |||
| infinitive | gangmaken | |||
| gerund | gangmaken n | |||
| present tense | past tense | |||
| 1st person singular | gangmaak | gangmaakte | ||
| 2nd person sing. (jij) | gangmaakt, gangmaak2 | gangmaakte | ||
| 2nd person sing. (u) | gangmaakt | gangmaakte | ||
| 2nd person sing. (gij) | gangmaakt | gangmaakte | ||
| 3rd person singular | gangmaakt | gangmaakte | ||
| plural | gangmaken | gangmaakten | ||
| subjunctive sing.1 | gangmake | gangmaakte | ||
| subjunctive plur.1 | gangmaken | gangmaakten | ||
| imperative sing. | gangmaak | |||
| imperative plur.1 | gangmaakt | |||
| participles | gangmakend | gegangmaakt | ||
| 1) Archaic. 2) In case of inversion. | ||||