günbegün
Turkish
Etymology
By surface analysis, gün + -be- + gün.
Pronunciation
- IPA(key): /ɟyn.beˈɟyn/
- Hyphenation: gün‧be‧gün
Adverb
günbegün
Further reading
- “günbegün”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
- Ayverdi, İlhan (2010), “günbegün”, in Misalli Büyük Türkçe Sözlük, a reviewed and expanded single-volume edition, Istanbul: Kubbealtı Neşriyatı