Turkish
Etymology
By surface analysis, gönen- + -ç.
Pronunciation
- IPA(key): /ɟøˈnent͡ʃ/
- Hyphenation: gö‧nenç
Noun
gönenç (definite accusative gönenci, plural gönençler)
- welfare, prosperity
- Synonym: refah
Declension
Declension of gönenç
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
gönenç
|
gönençler
|
| definite accusative
|
gönenci
|
gönençleri
|
| dative
|
gönence
|
gönençlere
|
| locative
|
gönençte
|
gönençlerde
|
| ablative
|
gönençten
|
gönençlerden
|
| genitive
|
gönencin
|
gönençlerin
|
Possessive forms
| nominative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
gönencim
|
gönençlerim
|
| 2nd singular
|
gönencin
|
gönençlerin
|
| 3rd singular
|
gönenci
|
gönençleri
|
| 1st plural
|
gönencimiz
|
gönençlerimiz
|
| 2nd plural
|
gönenciniz
|
gönençleriniz
|
| 3rd plural
|
gönençleri
|
gönençleri
|
| definite accusative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
gönencimi
|
gönençlerimi
|
| 2nd singular
|
gönencini
|
gönençlerini
|
| 3rd singular
|
gönencini
|
gönençlerini
|
| 1st plural
|
gönencimizi
|
gönençlerimizi
|
| 2nd plural
|
gönencinizi
|
gönençlerinizi
|
| 3rd plural
|
gönençlerini
|
gönençlerini
|
| dative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
gönencime
|
gönençlerime
|
| 2nd singular
|
gönencine
|
gönençlerine
|
| 3rd singular
|
gönencine
|
gönençlerine
|
| 1st plural
|
gönencimize
|
gönençlerimize
|
| 2nd plural
|
gönencinize
|
gönençlerinize
|
| 3rd plural
|
gönençlerine
|
gönençlerine
|
| locative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
gönencimde
|
gönençlerimde
|
| 2nd singular
|
gönencinde
|
gönençlerinde
|
| 3rd singular
|
gönencinde
|
gönençlerinde
|
| 1st plural
|
gönencimizde
|
gönençlerimizde
|
| 2nd plural
|
gönencinizde
|
gönençlerinizde
|
| 3rd plural
|
gönençlerinde
|
gönençlerinde
|
| ablative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
gönencimden
|
gönençlerimden
|
| 2nd singular
|
gönencinden
|
gönençlerinden
|
| 3rd singular
|
gönencinden
|
gönençlerinden
|
| 1st plural
|
gönencimizden
|
gönençlerimizden
|
| 2nd plural
|
gönencinizden
|
gönençlerinizden
|
| 3rd plural
|
gönençlerinden
|
gönençlerinden
|
| genitive
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
gönencimin
|
gönençlerimin
|
| 2nd singular
|
gönencinin
|
gönençlerinin
|
| 3rd singular
|
gönencinin
|
gönençlerinin
|
| 1st plural
|
gönencimizin
|
gönençlerimizin
|
| 2nd plural
|
gönencinizin
|
gönençlerinizin
|
| 3rd plural
|
gönençlerinin
|
gönençlerinin
|
Predicative forms
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
gönencim
|
gönençlerim
|
| 2nd singular
|
gönençsin
|
gönençlersin
|
| 3rd singular
|
gönenç gönençtir
|
gönençler gönençlerdir
|
| 1st plural
|
gönenciz
|
gönençleriz
|
| 2nd plural
|
gönençsiniz
|
gönençlersiniz
|
| 3rd plural
|
gönençler
|
gönençlerdir
|
|
Derived terms
Further reading
- “gönenç”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
- Ayverdi, İlhan (2010), “gönenç”, in Misalli Büyük Türkçe Sözlük, a reviewed and expanded single-volume edition, Istanbul: Kubbealtı Neşriyatı
- Nişanyan, Sevan (2002–), “gönenç”, in Nişanyan Sözlük