géagaigh

Irish

Etymology 1

From géag (“branch”) +‎ -igh.

Verb

géagaigh (present analytic géagaíonn, future analytic géagóidh, verbal noun géagú, past participle géagaithe)

(intransitive) to branch (amach (“out”))
(intransitive) to spring (ó (“from”))

Conjugation

Conjugation of *géagaigh* (second conjugation)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	géagaím	géagaíonn tú; géagaír^†	géagaíonn sé, sí	géagaímid; géagaíonn muid	géagaíonn sibh	géagaíonn siad; géagaíd^†	a ghéagaíonn; a ghéagaíos	géagaítear
past	ghéagaigh mé; ghéagaíos	ghéagaigh tú; ghéagaís	ghéagaigh sé, sí	ghéagaíomar; ghéagaigh muid	ghéagaigh sibh; ghéagaíobhair	ghéagaigh siad; ghéagaíodar	a ghéagaigh	géagaíodh
past habitual	ghéagaínn / géagaínn^‡	ghéagaíteá / géagaíteá^‡	ghéagaíodh sé, sí / géagaíodh sé, sí^‡	ghéagaímis; ghéagaíodh muid / géagaímis^‡; géagaíodh muid^‡	ghéagaíodh sibh / géagaíodh sibh^‡	ghéagaídís; ghéagaíodh / géagaídís^‡; géagaíodh siad^‡	a ghéagaíodh	ghéagaítí / géagaítí^‡

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	géagóidh mé; géagód; géagóchaidh mé^†	géagóidh tú; géagóir^†; géagóchaidh tú^†	géagóidh sé, sí; géagóchaidh sé, sí^†	géagóimid; géagóidh muid; géagóchaimid^†; géagóchaidh muid^†	géagóidh sibh; géagóchaidh sibh^†	géagóidh siad; géagóid^†; géagóchaidh siad^†	a ghéagóidh; a ghéagós; a ghéagóchaidh^†; a ghéagóchas^†	géagófar; géagóchar^†
conditional	ghéagóinn; ghéagóchainn^† / géagóinn^‡; géagóchainn^†^‡	ghéagófá; ghéagóchthá^† / géagófá^‡; géagóchthá^†^‡	ghéagódh sé, sí; ghéagóchadh sé, sí^† / géagódh sé, sí^‡; géagóchadh sé, sí^†^‡	ghéagóimis; ghéagódh muid; ghéagóchaimis^†; ghéagóchadh muid^† / géagóimis^‡; géagódh muid^‡; géagóchaimis^†^‡; géagóchadh muid^†^‡	ghéagódh sibh; ghéagóchadh sibh^† / géagódh sibh^‡; géagóchadh sibh^†^‡	ghéagóidís; ghéagódh siad; ghéagóchaidís^†; ghéagóchadh siad^† / géagóidís^‡; géagódh siad^‡; géagóchaidís^†^‡; géagóchadh siad^†^‡	a ghéagódh; a ghéagóchadh^†	ghéagófaí; ghéagóchthaí^† / géagófaí^‡; géagóchthaí^†^‡

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go ngéagaí mé; go ngéagaíod^†	go ngéagaí tú; go ngéagaír^†	go ngéagaí sé, sí	go ngéagaímid; go ngéagaí muid	go ngéagaí sibh	go ngéagaí siad; go ngéagaíd^†	—	go ngéagaítear
past	dá ngéagaínn	dá ngéagaíteá	dá ngéagaíodh sé, sí	dá ngéagaímis; dá ngéagaíodh muid	dá ngéagaíodh sibh	dá ngéagaídís; dá ngéagaíodh siad	—	dá ngéagaítí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	géagaím	géagaigh	géagaíodh sé, sí	géagaímis	géagaígí; géagaídh^†	géagaídís	—	géagaítear

past participle	géagaithe

verbal noun	géagú

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Adjective

géagaigh

inflection of géagach (“branched, branching; long-limbed; flowing, tressy”):
1. vocative/genitive singular masculine
2. (archaic) dative singular feminine

Mutation

Mutated forms of *géagaigh*
radical	lenition	eclipsis
géagaigh	ghéagaigh	ngéagaigh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

Ó Dónaill, Niall (1977), “géagaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN