frunitandus
Latin
Etymology
Future passive participle (gerundive) of frūnitō (“to tan”).
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [fruː.nɪˈtan.dʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [fru.niˈtan.dus]
Participle
frūnitandus (feminine frūnitanda, neuter frūnitandum); first/second-declension participle
- (Medieval Latin) which is to be tanned
- Synonym: frūniendus
Declension
First/second-declension participle.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | frūnitandus | frūnitanda | frūnitandum | frūnitandī | frūnitandae | frūnitanda | |
| genitive | frūnitandī | frūnitandae | frūnitandī | frūnitandōrum | frūnitandārum | frūnitandōrum | |
| dative | frūnitandō | frūnitandae | frūnitandō | frūnitandīs | |||
| accusative | frūnitandum | frūnitandam | frūnitandum | frūnitandōs | frūnitandās | frūnitanda | |
| ablative | frūnitandō | frūnitandā | frūnitandō | frūnitandīs | |||
| vocative | frūnitande | frūnitanda | frūnitandum | frūnitandī | frūnitandae | frūnitanda | |