fruniens
Latin
Etymology
Present active participle of frūniō (“to tan”).
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [ˈfruː.ni.ẽːs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ˈfruː.ni.ens]
Participle
frūniēns (genitive frūnientis); third-declension participle
- (Medieval Latin) tanning (leather)
- Synonym: frūnitāns
Declension
Third-declension participle.
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| masc./fem. | neuter | masc./fem. | neuter | ||
| nominative | frūniēns | frūnientēs | frūnientia | ||
| genitive | frūnientis | frūnientium | |||
| dative | frūnientī | frūnientibus | |||
| accusative | frūnientem | frūniēns | frūnientēs frūnientīs |
frūnientia | |
| ablative | frūniente frūnientī1 |
frūnientibus | |||
| vocative | frūniēns | frūnientēs | frūnientia | ||
1When used purely as an adjective.