fruitatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of fruitō (“to enjoy”).
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [fru.ɪˈtaː.tʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [fru.iˈtaː.tus]
Participle
fruitātus (feminine fruitāta, neuter fruitātum); first/second-declension participle
Declension
First/second-declension participle.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | fruitātus | fruitāta | fruitātum | fruitātī | fruitātae | fruitāta | |
| genitive | fruitātī | fruitātae | fruitātī | fruitātōrum | fruitātārum | fruitātōrum | |
| dative | fruitātō | fruitātae | fruitātō | fruitātīs | |||
| accusative | fruitātum | fruitātam | fruitātum | fruitātōs | fruitātās | fruitāta | |
| ablative | fruitātō | fruitātā | fruitātō | fruitātīs | |||
| vocative | fruitāte | fruitāta | fruitātum | fruitātī | fruitātae | fruitāta | |