fronditurus
Latin
Etymology
Future active participle of frondeō (“to have or put forth leaves”).
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [frɔn.dɪˈtuː.rʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [fron.diˈtuː.rus]
Participle
fronditūrus (feminine fronditūra, neuter fronditūrum); first/second-declension participle
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | fronditūrus | fronditūra | fronditūrum | fronditūrī | fronditūrae | fronditūra | |
| genitive | fronditūrī | fronditūrae | fronditūrī | fronditūrōrum | fronditūrārum | fronditūrōrum | |
| dative | fronditūrō | fronditūrae | fronditūrō | fronditūrīs | |||
| accusative | fronditūrum | fronditūram | fronditūrum | fronditūrōs | fronditūrās | fronditūra | |
| ablative | fronditūrō | fronditūrā | fronditūrō | fronditūrīs | |||
| vocative | fronditūre | fronditūra | fronditūrum | fronditūrī | fronditūrae | fronditūra | |