franko

See also: Franko and franko-

Basque

Pronunciation

  • IPA(key): /franko/ [fraŋ.ko]
  • Rhymes: -anko, -o
  • Hyphenation: fran‧ko

Etymology 1

(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)

Adverb

franko (comparative frankoago, superlative frankoen, excessive frankoegi)

  1. a lot, many
    Synonyms: oso, asko
  2. enough
    Synonyms: aski, nahiko

Determiner

franko (preposed/postposed)

  1. many
    Synonym: asko
Declension
Declension of franko (determiner V-stem)
indefinite
absolutive franko
ergative frankok
dative frankori
genitive frankoren
comitative frankorekin
causative frankorengatik
benefactive frankorentzat
instrumental frankoz
innesive anim. frankorengan
inan. frankotan
locative anim.
inan. frankotako
allative anim. frankorengana
inan. frankotara
terminative anim. frankorenganaino
inan. frankotaraino
directive anim. frankorenganantz
inan. frankotarantz
destinative anim. frankorenganako
inan. frankotarako
ablative anim. frankorengandik
inan. frankotatik
partitive frankorik
prolative frankotzat
Derived terms
  • frankoki (abundantly)
  • frankotan (often)
  • frankotasun (abundance)

Etymology 2

Borrowed from Spanish franco.

Noun

franko inan or anim

  1. (historical) Frank
  2. (numismatics) franc (former currency of France)
Declension
Declension of franko (anim/inan V-stem)
indefinite singular plural proximal plural
absolutive franko frankoa frankoak frankook
ergative frankok frankoak frankoek frankook
dative frankori frankoari frankoei frankooi
genitive frankoren frankoaren frankoen frankoon
comitative frankorekin frankoarekin frankoekin frankookin
causative frankorengatik frankoarengatik frankoengatik frankoongatik
benefactive frankorentzat frankoarentzat frankoentzat frankoontzat
instrumental frankoz frankoaz frankoez frankootaz
innesive anim. frankorengan frankoarengan frankoengan frankoongan
inan. frankotan frankoan frankoetan frankootan
locative anim.
inan. frankotako frankoko frankoetako frankootako
allative anim. frankorengana frankoarengana frankoengana frankoongana
inan. frankotara frankora frankoetara frankootara
terminative anim. frankorenganaino frankoarenganaino frankoenganaino frankoonganaino
inan. frankotaraino frankoraino frankoetaraino frankootaraino
directive anim. frankorenganantz frankoarenganantz frankoenganantz frankoonganantz
inan. frankotarantz frankorantz frankoetarantz frankootarantz
destinative anim. frankorenganako frankoarenganako frankoenganako frankoonganako
inan. frankotarako frankorako frankoetarako frankootarako
ablative anim. frankorengandik frankoarengandik frankoengandik frankoongandik
inan. frankotatik frankotik frankoetatik frankootatik
partitive frankorik
prolative frankotzat

Further reading

  • franko”, in Euskaltzaindiaren Hiztegia [Dictionary of the Basque Academy] (in Basque), Euskaltzaindia [Royal Academy of the Basque Language]
  • franko”, in Orotariko Euskal Hiztegia [General Basque Dictionary], Euskaltzaindia, 1987–2005

Cimbrian

Etymology

From Italian franco, from French franc (franc), a type of currency used in Switzerland and formerly also France, Belgium and Luxembourg. This etymology is incomplete. You can help Wiktionary by elaborating on the origins of this term.

Noun

franko m (plural franken)

  1. (Sette Comuni) lira (former currency of Italy)
    Sbéen truun odar viarskh markitten habent gamacht an franken.
    Two Tron liras or forty San Marco liras make one Italian lira.

Declension

References

  • “franko” in Martalar, Umberto Martello; Bellotto, Alfonso (1974), Dizionario della lingua Cimbra dei Sette Communi vicentini, 1st edition, Roana, Italy: Instituto di Cultura Cimbra A. Dal Pozzo

Esperanto

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈfranko/
  • Audio:(file)
  • Rhymes: -anko
  • Syllabification: fran‧ko

Noun

franko (accusative singular frankon, plural frankoj, accusative plural frankojn)

  1. (numismatics) franc (former monetary unit of Belgium and France)

Indonesian

Etymology

Borrowed from Dutch franco (with freightages paid by the sender), from Italian porto (port, carriage) +‎ franco (free), from French franc (free; frank; full), from Middle French franc, from Old French franc (free, genuine, sincere), from Late Latin Francus (a Frank), from Frankish *Frank (a Frank), a name probably taken from Proto-Germanic *frankô, *frakkōn (spear), from Proto-Indo-European *preng-, *pregn- (pole, stalk). Doublet of prangko.

Pronunciation

  • (Standard Indonesian) IPA(key): /ˈfranko/ [ˈfran.ko]
  • Rhymes: -anko
  • Syllabification: fran‧ko

Adjective

franko (comparative lebih franko, superlative paling franko)

  1. with freightages paid by the sender, free

Further reading