francuski

Polish

Etymology

    From Francuz + -ski. First attested in the 16th century.[1] Compare Kashubian francësczi and Silesian francuski.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /franˈt͡sus.ki/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -uski
    • Syllabification: fran‧cus‧ki
    • Homophone: Francuzki

    Adjective

    francuski (not comparable, no derived adverb, abbreviation franc.)

    1. (relational) French (of or relating to France)

    Declension

    Noun

    francuski m inan

    1. French (language)

    Derived terms

    nouns
    nouns

    Trivia

    According to Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej (1990), francuski is one of the most used words in Polish, appearing 21 times in scientific texts, 44 times in news, 11 times in essays, 3 times in fiction, and 7 times in plays, each out of a corpus of 100,000 words, totaling 86 times, making it the 740th most common word in a corpus of 500,000 words.[2]

    References

    1. ^ Maria Renata Mayenowa; Stanisław Rospond; Witold Taszycki; Stefan Hrabec; Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023), “francuski”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
    2. ^ Ida Kurcz (1990), “francuski”, in Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej [Frequency dictionary of the Polish language]‎[1] (in Polish), volume 1, Kraków; Warszawa: Polska Akademia Nauk. Instytut Języka Polskiego, page 121

    Further reading

    Serbo-Croatian

    Pronunciation

    • IPA(key): /frǎnt͡suːskiː/ (adjective, noun)
    • IPA(key): /frǎnt͡suːski/ (adverb)
    • Hyphenation: fran‧cu‧ski

    Adjective

    fràncūskī (Cyrillic spelling фра̀нцӯскӣ)

    1. French

    Declension

    Declension of francuski
    singular masculine feminine neuter
    nominative francuski francuska francusko
    genitive francuskog(a) francuske francuskog(a)
    dative francuskom(u/e) francuskoj francuskom(u/e)
    accusative inanimate
    animate
    francuski
    francuskog(a)
    francusku francusko
    vocative francuski francuska francusko
    locative francuskom(e/u) francuskoj francuskom(e/u)
    instrumental francuskim francuskom francuskim
    plural masculine feminine neuter
    nominative francuski francuske francuska
    genitive francuskih francuskih francuskih
    dative francuskim(a) francuskim(a) francuskim(a)
    accusative francuske francuske francuska
    vocative francuski francuske francuska
    locative francuskim(a) francuskim(a) francuskim(a)
    instrumental francuskim(a) francuskim(a) francuskim(a)

    Adverb

    fràncūski (Cyrillic spelling фра̀нцӯски)

    1. in a French manner, as a Frenchman

    Noun

    fràncūskī m inan (Cyrillic spelling фра̀нцӯскӣ)

    1. the French language
      Francuski i rumun(j)ski prim(j)etno su drugačiji od ostalih romanskih jezika.French and Romanian are noticeably different from the other Romance languages.

    Silesian

    Etymology

    From Francuz +‎ -ski.

    Pronunciation

    • IPA(key): /franˈt͡sus.ki/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -uski
    • Syllabification: fran‧cus‧ki

    Adjective

    francuski (not comparable)

    1. (relational) French

    Declension

    Declension of francuski
    singular plural
    masculine neuter feminine virile nonvirile
    animate inanimate
    nominative francuski francuskie francuskŏ francuscy francuskie
    genitive francuskigo francuskij francuskich
    dative francuskimu francuskij francuskim
    accusative francuskigo francuski francuskie francuskõ francuskich francuskie
    instrumental francuskim francuskōm francuskimi
    locative francuskim francuskij francuskich
    vocative francuski francuskie francuskŏ francuscy francuskie

    Further reading