francatură

Romanian

Etymology

From franca +‎ -tură.

Noun

francatură f (plural francaturi)

  1. franking

Declension

singular plural
indefinite definite indefinite definite
nominative-accusative francatură francatura francature francaturele
genitive-dative francature francaturei francature francaturelor
vocative francatură, francaturo francaturelor