fortaigh
Irish
Alternative forms
Etymology
From Middle Irish fortaigid, furtaigid (“helps, succours”), a late form of Old Irish for·tét (the verbal noun of which is fortacht).
Verb
fortaigh (present analytic fortaíonn, future analytic fortóidh, verbal noun fortacht, past participle fortaithe)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | fortaím | fortaíonn tú; fortaír† |
fortaíonn sé, sí | fortaímid; fortaíonn muid |
fortaíonn sibh | fortaíonn siad; fortaíd† |
a fhortaíonn; a fhortaíos | fortaítear |
| past | d'fhortaigh mé; d'fhortaíos / fhortaigh mé‡; fhortaíos‡ |
d'fhortaigh tú; d'fhortaís / fhortaigh tú‡; fhortaís‡ |
d'fhortaigh sé, sí / fhortaigh sé, sí‡ |
d'fhortaíomar; d'fhortaigh muid / fhortaíomar‡; fhortaigh muid‡ |
d'fhortaigh sibh; d'fhortaíobhair / fhortaigh sibh‡; fhortaíobhair‡ |
d'fhortaigh siad; d'fhortaíodar / fhortaigh siad‡; fhortaíodar‡ |
a d'fhortaigh | fortaíodh |
| past habitual | d'fhortaínn / fortaínn‡ |
d'fhortaíteá / fortaíteᇠ|
d'fhortaíodh sé, sí / fortaíodh sé, sí‡ |
d'fhortaímis; d'fhortaíodh muid / fortaímis‡; fortaíodh muid‡ |
d'fhortaíodh sibh / fortaíodh sibh‡ |
d'fhortaídís; d'fhortaíodh / fortaídís‡; fortaíodh siad‡ |
a d'fhortaíodh | d'fhortaítí / fortaítí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | fortóidh mé; fortód; fortóchaidh mé† |
fortóidh tú; fortóir†; fortóchaidh tú† |
fortóidh sé, sí; fortóchaidh sé, sí† |
fortóimid; fortóidh muid; fortóchaimid†; fortóchaidh muid† |
fortóidh sibh; fortóchaidh sibh† |
fortóidh siad; fortóid†; fortóchaidh siad† |
a fhortóidh; a fhortós; a fhortóchaidh†; a fhortóchas† | fortófar; fortóchar† |
| conditional | d'fhortóinn; d'fhortóchainn† / fortóinn‡; fortóchainn†‡ |
d'fhortófá; d'fhortóchthᆠ/ fortófá‡; fortóchthᆇ |
d'fhortódh sé, sí; d'fhortóchadh sé, sí† / fortódh sé, sí‡; fortóchadh sé, s톇 |
d'fhortóimis; d'fhortódh muid; d'fhortóchaimis†; d'fhortóchadh muid† / fortóimis‡; fortódh muid‡; fortóchaimis†‡; fortóchadh muid†‡ |
d'fhortódh sibh; d'fhortóchadh sibh† / fortódh sibh‡; fortóchadh sibh†‡ |
d'fhortóidís; d'fhortódh siad; d'fhortóchaidís†; d'fhortóchadh siad† / fortóidís‡; fortódh siad‡; fortóchaidís†‡; fortóchadh siad†‡ |
a d'fhortódh; a d'fhortóchadh† | d'fhortófaí; d'fhortóchthaí† / fortófaí‡; fortóchtha톇 |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go bhfortaí mé; go bhfortaíod† |
go bhfortaí tú; go bhfortaír† |
go bhfortaí sé, sí | go bhfortaímid; go bhfortaí muid |
go bhfortaí sibh | go bhfortaí siad; go bhfortaíd† |
— | go bhfortaítear |
| past | dá bhfortaínn | dá bhfortaíteá | dá bhfortaíodh sé, sí | dá bhfortaímis; dá bhfortaíodh muid |
dá bhfortaíodh sibh | dá bhfortaídís; dá bhfortaíodh siad |
— | dá bhfortaítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | fortaím | fortaigh | fortaíodh sé, sí | fortaímis | fortaígí; fortaídh† |
fortaídís | — | fortaítear |
| past participle | fortaithe | |||||||
| verbal noun | fortacht | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
- Alternative verbal noun: fortú
Mutation
| radical | lenition | eclipsis |
|---|---|---|
| fortaigh | fhortaigh | bhfortaigh |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
Further reading
- Ó Dónaill, Niall (1977), “fortaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
- Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “1 fortaigid, furtaigid”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language