foniatru
Romanian
Etymology
Borrowed from French phoniatre.
Noun
foniatru m (plural foniatri)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | ||
| nominative-accusative | foniatru | foniatruul | foniatri | foniatrii | |
| genitive-dative | foniatru | foniatruului | foniatri | foniatrilor | |
| vocative | foniatruule | foniatrilor | |||