flaga
Icelandic
Etymology
From Old Norse flaga, flak, from Proto-Germanic *flakǭ, variant of *flaką (“something flat”), possibly derived from Proto-Indo-European *pleh₂- (“flat, broad, plain”).
Pronunciation
- IPA(key): /ˈflaːɣa/
- Rhymes: -aːɣa
Noun
flaga f (genitive singular flögu, nominative plural flögur)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative | flaga | flagan | flögur | flögurnar |
| accusative | flögu | flöguna | flögur | flögurnar |
| dative | flögu | flögunni | flögum | flögunum |
| genitive | flögu | flögunnar | flagna, flaga | flagnanna, flaganna |
Derived terms
References
- Beekes, Robert S. P. (2010), Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN
Ludian
Etymology
Noun
flaga
Declension
| Declension of flaga (type 1a/tila, no gradation) | ||
|---|---|---|
| singular | plural | |
| nominative | flaga | flagad |
| genitive | flagan | flagoiden |
| partitive | flagad | flagoid |
| essive | flagan | flagoin |
| instructive | — | flagoin |
| inessive | flagas | flagoiš |
| elative | flagaspiä | flagoišpiä |
| illative | flagah | flagoihe |
| adessive | flagal | flagoil |
| ablative | flagalpiä | flagoilpiä |
| allative | flagale | flagoile |
| abessive | flagata | flagoita |
| prolative | flagači | flagoiči |
| translative | flagaks | flagoikš |
| additive | flagahpiä | flagoihepiä |
| *) the accusative corresponds with either the genitive (sg) or nominative (pl) | ||
References
- M. Pahomov (2022), “flaga”, in Lüüdi-venän, venä-lüüdin sanakirdʹ[1], Helsinki: Lüüdilaine Siebr, →ISBN, page 40
- Miikul Pahomov (2016), “flaga”, in Учебный словарь литературного людиковского языка[2], page 16
- Miikul Pahomov, Lid'a Potašova (2003), “flaga”, in ABC-kird': Kujärven lüüdin kielel, page 133
- L. Aleksejeva, N. Koval'čuk (2019), “flag”, in Lugem lyydikš: lyydin algkurs, Petroskoi: Periodika, →ISBN, page 141
Norwegian Nynorsk
Noun
flaga n
- definite plural of flag
Noun
flaga f (definite singular flaga, indefinite plural flager or flagor, definite plural flagene or flagone)
Verb
flaga (present tense flagar, past tense flaga, past participle flaga, passive infinitive flagast, present participle flagande, imperative flaga/flag)
- alternative form of flage
Polish
Etymology
Pronunciation
Audio: (file) - Rhymes: -aɡa
- Syllabification: fla‧ga
Noun
flaga f
- flag (piece of cloth or often its representation)
- (Far Masovian) thunderstorm (heavy rain combined with thunder)
Declension
Declension of flaga
Derived terms
noun
Further reading
- flaga in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
- flaga in Polish dictionaries at PWN
Swedish
Etymology
From Old Norse flaga f, flak, from Proto-Germanic *flakǭ, *flaką.
Noun
flaga c
- a thin flake (of some covering layer, like skin or paint)
Declension
| nominative | genitive | ||
|---|---|---|---|
| singular | indefinite | flaga | flagas |
| definite | flagan | flagans | |
| plural | indefinite | flagor | flagors |
| definite | flagorna | flagornas |
See also
Verb
flaga (present flagar, preterite flagade, supine flagat, imperative flaga)
Conjugation
| active | passive | |||
|---|---|---|---|---|
| infinitive | flaga | flagas | ||
| supine | flagat | flagats | ||
| imperative | flaga | — | ||
| imper. plural1 | flagen | — | ||
| present | past | present | past | |
| indicative | flagar | flagade | flagas | flagades |
| ind. plural1 | flaga | flagade | flagas | flagades |
| subjunctive2 | flage | flagade | flages | flagades |
| present participle | flagande | |||
| past participle | flagad | |||
1 Archaic. 2 Dated. See the appendix on Swedish verbs.