flöjel
Swedish
Etymology
From Middle Low German vlögel (“wing”), equivalent to flyga (“to fly”) + -el (“agent suffix”). Doublet of flygel.
Noun
flöjel c
- a vane (weather vane)
Declension
| nominative | genitive | ||
|---|---|---|---|
| singular | indefinite | flöjel | flöjels |
| definite | flöjeln | flöjelns | |
| plural | indefinite | flöjlar | flöjlars |
| definite | flöjlarna | flöjlarnas |