finîr
See also: finir
Emilian
Etymology
From Latin fīniō, from fīnis (“boundary, limit”).
Pronunciation
- (Modena) IPA(key): /fiˈniːr/
Verb
finîr (auxiliary avêr) (Modena)
Conjugation
| infinitive | finîr | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| gerund | — | ||||||
| past participle | finî | ||||||
| singular | plural | ||||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| indicative | present | finés | finés | finés | finám | finî | finésen |
| imperfect | finîva | finîv | finîva | finîven | finîvi | finîven | |
| past historic | — | — | — | — | — | — | |
| future | finirò | finirē | finirà | finirám | finirî | finrān | |
| subjunctive | present | finésa | finés | finésa | fináma | finîdi | finésen |
| imperfect | finés | finés | finés | finésen | finési | finésen | |
| conditional | present | finirév | finirés | finirév | finiréven | finirési | finiréven |
| imperative | present | — | finéss | — | finám | finî | — |
Conjugation
| infinitive | finîr | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| gerund | finànd | ||||||
| past participle | finé | ||||||
| singular | plural | ||||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| indicative | present | finéss | finéss | finéss | finän | finî | finéssen |
| imperfect | finêva | finêv | finêva | finêven | finêvi | finêven | |
| past historic | finé | finéss | finé | finénn | finéssi | finénn | |
| future | finirò | finirè | finirà | finirän | finirî | finiràn | |
| subjunctive | present | finéssa | finéss | finéssa | finaggna | finêdi | finéssen |
| imperfect | finéss | finéss | finéss | finéssen | finéssi | finéssen | |
| conditional | present | finirêv | finiréss | finirêv | finirénn | finiréssi | finirénn |
| imperative | present | — | finéss | — | finän | finî | — |
References
- Vitali, Daniele; Lepri, Luigi (1999), “finîr”, in Dizionario italiano–bolognese, bolognese–italiano, Milan: A. Vallardi, →ISBN, page 110