feriaturus
Latin
Etymology
Future active participle of fērior (“to rest from work”).
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [feː.ri.aːˈtuː.rʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [fe.ri.aˈtuː.rus]
Participle
fēriātūrus (feminine fēriātūra, neuter fēriātūrum); first/second-declension participle
Declension
First/second-declension participle.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | fēriātūrus | fēriātūra | fēriātūrum | fēriātūrī | fēriātūrae | fēriātūra | |
| genitive | fēriātūrī | fēriātūrae | fēriātūrī | fēriātūrōrum | fēriātūrārum | fēriātūrōrum | |
| dative | fēriātūrō | fēriātūrae | fēriātūrō | fēriātūrīs | |||
| accusative | fēriātūrum | fēriātūram | fēriātūrum | fēriātūrōs | fēriātūrās | fēriātūra | |
| ablative | fēriātūrō | fēriātūrā | fēriātūrō | fēriātūrīs | |||
| vocative | fēriātūre | fēriātūra | fēriātūrum | fēriātūrī | fēriātūrae | fēriātūra | |