faraş

Turkish

Etymology

Inherited from Ottoman Turkish فراش (faraş).

Pronunciation

  • IPA(key): /fɑˈɾɑʃ/

Noun

faraş (definite accusative faraşı, plural faraşlar)

  1. dustpan

Declension

Declension of faraş
singular plural
nominative faraş faraşlar
definite accusative faraşı faraşları
dative faraşa faraşlara
locative faraşta faraşlarda
ablative faraştan faraşlardan
genitive faraşın faraşların
Possessive forms
nominative
singular plural
1st singular faraşım faraşlarım
2nd singular faraşın faraşların
3rd singular faraşı faraşları
1st plural faraşımız faraşlarımız
2nd plural faraşınız faraşlarınız
3rd plural faraşları faraşları
definite accusative
singular plural
1st singular faraşımı faraşlarımı
2nd singular faraşını faraşlarını
3rd singular faraşını faraşlarını
1st plural faraşımızı faraşlarımızı
2nd plural faraşınızı faraşlarınızı
3rd plural faraşlarını faraşlarını
dative
singular plural
1st singular faraşıma faraşlarıma
2nd singular faraşına faraşlarına
3rd singular faraşına faraşlarına
1st plural faraşımıza faraşlarımıza
2nd plural faraşınıza faraşlarınıza
3rd plural faraşlarına faraşlarına
locative
singular plural
1st singular faraşımda faraşlarımda
2nd singular faraşında faraşlarında
3rd singular faraşında faraşlarında
1st plural faraşımızda faraşlarımızda
2nd plural faraşınızda faraşlarınızda
3rd plural faraşlarında faraşlarında
ablative
singular plural
1st singular faraşımdan faraşlarımdan
2nd singular faraşından faraşlarından
3rd singular faraşından faraşlarından
1st plural faraşımızdan faraşlarımızdan
2nd plural faraşınızdan faraşlarınızdan
3rd plural faraşlarından faraşlarından
genitive
singular plural
1st singular faraşımın faraşlarımın
2nd singular faraşının faraşlarının
3rd singular faraşının faraşlarının
1st plural faraşımızın faraşlarımızın
2nd plural faraşınızın faraşlarınızın
3rd plural faraşlarının faraşlarının

Descendants

  • Greek: φαράσι (farási)
  • Romanian: făraș.
  • Macedonian: фараш (faraš, dustbin)