fakt

See also: Fakt

Azerbaijani

Etymology

Internationalism; Likely from Russian факт (fakt), ultimately from Latin factum.

Pronunciation

  • Audio:(file)

Noun

fakt (definite accusative faktı, plural faktlar)

  1. fact
    fakt budur ki[...]the fact is that...
    Faktlar yaman tərs şeydir.Facts are a terribly stubborn thing.

Declension

Declension of fakt
singular plural
nominative faktfaktlar
definite accusative faktıfaktları
dative faktafaktlara
locative faktdafaktlarda
ablative faktdanfaktlardan
definite genitive faktınfaktların
Possessive forms of fakt
nominative
singular plural
mənim (my) faktım faktlarım
sənin (your) faktın faktların
onun (his/her/its) faktı faktları
bizim (our) faktımız faktlarımız
sizin (your) faktınız faktlarınız
onların (their) faktı or faktları faktları
accusative
singular plural
mənim (my) faktımı faktlarımı
sənin (your) faktını faktlarını
onun (his/her/its) faktını faktlarını
bizim (our) faktımızı faktlarımızı
sizin (your) faktınızı faktlarınızı
onların (their) faktını or faktlarını faktlarını
dative
singular plural
mənim (my) faktıma faktlarıma
sənin (your) faktına faktlarına
onun (his/her/its) faktına faktlarına
bizim (our) faktımıza faktlarımıza
sizin (your) faktınıza faktlarınıza
onların (their) faktına or faktlarına faktlarına
locative
singular plural
mənim (my) faktımda faktlarımda
sənin (your) faktında faktlarında
onun (his/her/its) faktında faktlarında
bizim (our) faktımızda faktlarımızda
sizin (your) faktınızda faktlarınızda
onların (their) faktında or faktlarında faktlarında
ablative
singular plural
mənim (my) faktımdan faktlarımdan
sənin (your) faktından faktlarından
onun (his/her/its) faktından faktlarından
bizim (our) faktımızdan faktlarımızdan
sizin (your) faktınızdan faktlarınızdan
onların (their) faktından or faktlarından faktlarından
genitive
singular plural
mənim (my) faktımın faktlarımın
sənin (your) faktının faktlarının
onun (his/her/its) faktının faktlarının
bizim (our) faktımızın faktlarımızın
sizin (your) faktınızın faktlarınızın
onların (their) faktının or faktlarının faktlarının

References

Czech

Alternative forms

Etymology

Derived from Latin factum.

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈfakt]
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: fakt
  • Rhymes: -akt

Noun

fakt m inan

  1. fact
    Synonym: skutečnost
    Fakt jo?Really?; Seriously?

Declension

A more commonly used form for Nominative, Accusative and Vocative plural is fakta. This is a remnant of an earlier duplicate form faktum of neuter gender. For this reason when the plural form fakta is used, it is grammatically treated as having neuter gender, not masculine gender.

Further reading

German

Pronunciation

Verb

fakt

  1. inflection of faken:
    1. second-person plural present
    2. third-person singular present
    3. plural imperative

Kashubian

Etymology

    Borrowed from Polish fakt.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈfakt/
    • Rhymes: -akt
    • Syllabification: fakt

    Noun

    fakt m inan

    1. fact (something which is real; something actual as opposed to invented)

    Further reading

    • Jan Trepczyk (1994), “fakt”, in Słownik polsko-kaszubski (in Kashubian), volume 1, page 156
    • Eùgeniusz Gòłąbk (2011), “fakt”, in Słownik Polsko-Kaszubski / Słowôrz Pòlskò-Kaszëbsczi[4], volume 1, page 391

    Livonian

    Etymology

    Borrowed from Latvian fakts.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈfɑkt/, [ˈfɑkˑt]

    Noun

    fakt

    1. fact

    Declension

    Declension of fakt (135)
    singular (ikšlu’g) plural (pǟgiņlu’g)
    nominative (nominatīv) fakt faktõd
    genitive (genitīv) fakt faktõd
    partitive (partitīv) faktõ faktidi
    dative (datīv) faktõn faktõdõn
    instrumental (instrumentāl) faktõks faktõdõks
    illative (illatīv) faktõ faktiž
    inessive (inesīv) faktõs faktis
    elative (elatīv) faktõst faktist

    References

    • Tiit-Rein Viitso; Valts Ernštreits (2012–2013), “fakt”, in Līvõkīel-ēstikīel-lețkīel sõnārōntõz [Livonian-Estonian-Latvian Dictionary]‎[5] (in Estonian and Latvian), Tartu, Rīga: Tartu Ülikool, Latviešu valodas aģentūra

    Ludian

    Noun

    fakt

    1. fact

    Declension

    Declension of fakt (type 1b/hukk, no gradation)
    singular plural
    nominative fakt faktad
    genitive faktan faktiden
    partitive faktad faktid
    essive faktan faktin
    instructive faktin
    inessive faktas faktiš
    elative faktaspiä faktišpiä
    illative faktah faktihe
    adessive faktal faktil
    ablative faktalpiä faktilpiä
    allative faktale faktile
    abessive faktata faktita
    prolative faktači faktiči
    translative faktaks faktikš
    additive faktahpiä faktihepiä
    *) the accusative corresponds with either the genitive (sg) or nominative (pl)

    References

    • M. Pahomov (2022), “fakt”, in Lüüdi-venän, venä-lüüdin sanakirdʹ[6], Helsinki: Lüüdilaine Siebr, →ISBN, page 39
    • “fakt”, in Открытый корпус вепсского и карельского языков ВепКар [Open corpus of the Veps and Karelian languages VepKar]‎[7], 2009-2022

    Polish

    Etymology

      Learned borrowing from Latin factum.[1][2][3] First attested in 1843.[4]

      Pronunciation

      • IPA(key): /ˈfakt/
      • Audio:(file)
      • Rhymes: -akt
      • Syllabification: fakt

      Noun

      fakt m inan (diminutive fakcik)

      1. (countable) fact (something which is real; something actual as opposed to invented)
      2. (uncountable) fact (something considered obvious by the speaker)

      Declension

      Descendants

      • Kashubian: fakt

      Particle

      fakt

      1. that's a fact; the fact is

      Derived terms

      adverbs
      interjections
      verbs
      • postawić przed faktem dokonanym pf, stawiać przed faktem dokonanym impf
      • uprzedzić fakty pf, uprzedzać fakty impf

      Trivia

      According to Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej (1990), fakt is one of the most used words in Polish, appearing 42 times in scientific texts, 30 times in news, 70 times in essays, 22 times in fiction, and 10 times in plays, each out of a corpus of 100,000 words, totaling 174 times, making it the 330th most common word in a corpus of 500,000 words.[5]

      References

      1. ^ Sławski, Franciszek (1958-1965), “fakt”, in Jan Safarewicz, Andrzej Siudut, editors, Słownik etymologiczny języka polskiego [Etymological dictionary of the Polish language] (in Polish), Kraków: Towarzystwo Miłośników Języka Polskiego
      2. ^ Dubisz, Stanisław, editor (2003), “fakt”, in Uniwersalny słownik języka polskiego [Universal Dictionary of the Polish Language]‎[1] (in Polish), volumes 1–4, Warsaw: Wydawnictwo Naukowe PWN, →ISBN, →OCLC
      3. ^ Witold Doroszewski, editor (1958–1969), “fakt”, in Słownik języka polskiego (in Polish), Warszawa: PWN
      4. ^ Bańkowski, Andrzej (2000), “fakt”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)
      5. ^ Ida Kurcz (1990), “fakt”, in Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej [Frequency dictionary of the Polish language]‎[2] (in Polish), volume 1, Kraków; Warszawa: Polska Akademia Nauk. Instytut Języka Polskiego, page 116

      Further reading

      Serbo-Croatian

      Alternative forms

      Etymology

      From Latin factum.

      Pronunciation

      • IPA(key): /fâkt/

      Noun

      fȁkt m inan (Cyrillic spelling фа̏кт)

      1. fact

      Declension

      Declension of fakt
      singular plural
      nominative fakt fakti
      genitive fakta fakata / fakta
      dative faktu faktima
      accusative fakt fakte
      vocative fakte fakti
      locative faktu faktima
      instrumental faktom faktima

      References

      • fakt”, in Hrvatski jezični portal [Croatian language portal] (in Serbo-Croatian), 2006–2026

      Silesian

      Etymology

      Borrowed from German Fakt.

      Pronunciation

      • IPA(key): /ˈfakt/
      • Audio:(file)
      • Rhymes: -akt
      • Syllabification: fakt

      Noun

      fakt m inan

      1. fact (something which is real; something actual as opposed to invented)

      Declension

      Declension of fakt
      singular plural
      nominative fakt fakty
      genitive faktu faktōw
      dative faktowi faktōm
      accusative fakt fakty
      instrumental faktym faktami/faktōma
      locative fakcie faktach
      vocative fakcie fakty

      Further reading

      Slovak

      Etymology

      Derived from Latin factum.

      Pronunciation

      • IPA(key): /fakt/, [ˈfakt]
      • Rhymes: -akt

      Noun

      fakt m inan (relational adjective faktový, diminutive faktík)

      1. fact

      Declension

      Declension of fakt
      (pattern dub)
      singularplural
      nominativefaktfakty
      genitivefaktufaktov
      dativefaktufaktom
      accusativefaktfakty
      locativefaktefaktoch
      instrumentalfaktomfaktmi,
      faktami

      Further reading

      • fakt”, in Slovníkový portál Jazykovedného ústavu Ľ. Štúra SAV [Dictionary portal of the Ľ. Štúr Institute of Linguistics, Slovak Academy of Science] (in Slovak), https://slovnik.juls.savba.sk, 2003–2026