faciens
Latin
Etymology
Present active participle of faciō.
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [ˈfa.ki.ẽːs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ˈfaː.t͡ʃi.ens]
Participle
faciēns (genitive facientis); third-declension one-termination participle
Declension
Third-declension participle.
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| masc./fem. | neuter | masc./fem. | neuter | ||
| nominative | faciēns | facientēs | facientia | ||
| genitive | facientis | facientium | |||
| dative | facientī | facientibus | |||
| accusative | facientem | faciēns | facientēs facientīs |
facientia | |
| ablative | faciente facientī1 |
facientibus | |||
| vocative | faciēns | facientēs | facientia | ||
1When used purely as an adjective.