Turkish
Etymology
Inherited from Ottoman Turkish فندقجی (fındıkcı); equivalent to fındık (“hazelnut”) + -çı.
Noun
fındıkçı (definite accusative fındıkçıyı, plural fındıkçılar)
- grower, trader, or seller of hazelnuts
- (figurative) hussy, minx, a cheeky or flirtatious woman
- Synonym: fingirdek
Declension
Declension of fındıkçı
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
fındıkçı
|
fındıkçılar
|
| definite accusative
|
fındıkçıyı
|
fındıkçıları
|
| dative
|
fındıkçıya
|
fındıkçılara
|
| locative
|
fındıkçıda
|
fındıkçılarda
|
| ablative
|
fındıkçıdan
|
fındıkçılardan
|
| genitive
|
fındıkçının
|
fındıkçıların
|
Possessive forms
| nominative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
fındıkçım
|
fındıkçılarım
|
| 2nd singular
|
fındıkçın
|
fındıkçıların
|
| 3rd singular
|
fındıkçısı
|
fındıkçıları
|
| 1st plural
|
fındıkçımız
|
fındıkçılarımız
|
| 2nd plural
|
fındıkçınız
|
fındıkçılarınız
|
| 3rd plural
|
fındıkçıları
|
fındıkçıları
|
| definite accusative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
fındıkçımı
|
fındıkçılarımı
|
| 2nd singular
|
fındıkçını
|
fındıkçılarını
|
| 3rd singular
|
fındıkçısını
|
fındıkçılarını
|
| 1st plural
|
fındıkçımızı
|
fındıkçılarımızı
|
| 2nd plural
|
fındıkçınızı
|
fındıkçılarınızı
|
| 3rd plural
|
fındıkçılarını
|
fındıkçılarını
|
| dative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
fındıkçıma
|
fındıkçılarıma
|
| 2nd singular
|
fındıkçına
|
fındıkçılarına
|
| 3rd singular
|
fındıkçısına
|
fındıkçılarına
|
| 1st plural
|
fındıkçımıza
|
fındıkçılarımıza
|
| 2nd plural
|
fındıkçınıza
|
fındıkçılarınıza
|
| 3rd plural
|
fındıkçılarına
|
fındıkçılarına
|
| locative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
fındıkçımda
|
fındıkçılarımda
|
| 2nd singular
|
fındıkçında
|
fındıkçılarında
|
| 3rd singular
|
fındıkçısında
|
fındıkçılarında
|
| 1st plural
|
fındıkçımızda
|
fındıkçılarımızda
|
| 2nd plural
|
fındıkçınızda
|
fındıkçılarınızda
|
| 3rd plural
|
fındıkçılarında
|
fındıkçılarında
|
| ablative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
fındıkçımdan
|
fındıkçılarımdan
|
| 2nd singular
|
fındıkçından
|
fındıkçılarından
|
| 3rd singular
|
fındıkçısından
|
fındıkçılarından
|
| 1st plural
|
fındıkçımızdan
|
fındıkçılarımızdan
|
| 2nd plural
|
fındıkçınızdan
|
fındıkçılarınızdan
|
| 3rd plural
|
fındıkçılarından
|
fındıkçılarından
|
| genitive
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
fındıkçımın
|
fındıkçılarımın
|
| 2nd singular
|
fındıkçının
|
fındıkçılarının
|
| 3rd singular
|
fındıkçısının
|
fındıkçılarının
|
| 1st plural
|
fındıkçımızın
|
fındıkçılarımızın
|
| 2nd plural
|
fındıkçınızın
|
fındıkçılarınızın
|
| 3rd plural
|
fındıkçılarının
|
fındıkçılarının
|
|
Derived terms
Further reading
- “fındıkçı”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
- Ayverdi, İlhan (2010), “fındıkçı”, in Misalli Büyük Türkçe Sözlük, a reviewed and expanded single-volume edition, Istanbul: Kubbealtı Neşriyatı
- Çağbayır, Yaşar (2007), “fındıkçı”, in Ötüken Türkçe Sözlük (in Turkish), volume 1, Istanbul: Ötüken Neşriyat, page 1576