fíneáil

Irish

Etymology

From Middle English fyn, fyne, from Old French fin, from Medieval Latin finis (“a payment in settlement or tax”) + -áil.

Noun

fíneáil f (genitive singular fíneála, nominative plural fíneálacha)

fine (payment for breaking the law)
Synonym: cáin
verbal noun of fíneáil

Declension

Declension of fíneáil (third declension)

bare forms
	singular	plural
nominative	fíneáil	fíneálacha
vocative	a fhíneáil	a fhíneálacha
genitive	fíneála	fíneálacha
dative	fíneáil	fíneálacha

forms with the definite article
	singular	plural
nominative	an fhíneáil	na fíneálacha
genitive	na fíneála	na bhfíneálacha
dative	leis an bhfíneáil don fhíneáil	leis na fíneálacha

Verb

fíneáil (present analytic fíneálann, future analytic fíneálfaidh, verbal noun fíneáil, past participle fíneáilte)

to fine (issue a fine as punishment)

Conjugation

Conjugation of *fíneáil* (first conjugation – B)
indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
indicative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	fíneálaim	fíneálann tú; fíneálair^†	fíneálann sé, sí	fíneálaimid; fíneálann muid	fíneálann sibh	fíneálann siad; fíneálaid^†	a fhíneálann; a fhíneálas	fíneáiltear
past	d'fhíneáil mé; d'fhíneálas / fhíneáil mé^‡; fhíneálas^‡	d'fhíneáil tú; d'fhíneálais / fhíneáil tú^‡; fhíneálais^‡	d'fhíneáil sé, sí / fhíneáil sé, sí^‡	d'fhíneálamar; d'fhíneáil muid / fhíneálamar^‡; fhíneáil muid^‡	d'fhíneáil sibh; d'fhíneálabhair / fhíneáil sibh^‡; fhíneálabhair^‡	d'fhíneáil siad; d'fhíneáladar / fhíneáil siad; fhíneáladar^‡	a d'fhíneáil	fíneáladh
past habitual	d'fhíneálainn / fíneálainn^‡	d'fhíneáilteá / fíneáilteá^‡	d'fhíneáladh sé, sí / fíneáladh sé, sí^‡	d'fhíneálaimis; d'fhíneáladh muid / fíneáladh muid^‡	d'fhíneáladh sibh / fíneáladh sibh^‡	d'fhíneálaidís; d'fhíneáladh siad / fíneálaidís^‡; fíneáladh siad^‡	a d'fhíneáladh	d'fhíneáiltí / fíneáiltí^‡

	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
future	fíneálfaidh mé; fíneálfad	fíneálfaidh tú; fíneálfair^†	fíneálfaidh sé, sí	fíneálfaimid; fíneálfaidh muid	fíneálfaidh sibh	fíneálfaidh siad; fíneálfaid^†	a fhíneálfaidh; a fhíneálfas	fíneálfar
conditional	d'fhíneálfainn / fíneálfainn^‡	d'fhíneálfá / fíneálfá^‡	d'fhíneálfadh sé, sí / fíneálfadh sé, sí^‡	d'fhíneálfaimis; d'fhíneálfadh muid / fíneálfaimis^‡; fíneálfadh muid^‡	d'fhíneálfadh sibh / fíneálfadh sibh^‡	d'fhíneálfaidís; d'fhíneálfadh siad / fíneálfaidís^‡; fíneálfadh siad^‡	a d'fhíneálfadh	d'fhíneálfaí / fíneálfaí^‡

subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
subjunctive	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
present	go bhfíneála mé; go bhfíneálad^†	go bhfíneála tú; go bhfíneálair^†	go bhfíneála sé, sí	go bhfíneálaimid; go bhfíneála muid	go bhfíneála sibh	go bhfíneála siad; go bhfíneálaid^†	—	go bhfíneáiltear
past	dá bhfíneálainn	dá bhfíneáilteá	dá bhfíneáladh sé, sí	dá bhfíneálaimis; dá bhfíneáladh muid	dá bhfíneáladh sibh	dá bhfíneálaidís; dá bhfíneáladh siad	—	dá bhfíneáiltí

imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
imperative	first	second	third	first	second	third	direct relative	autonomous
—	fíneálaim	fíneáil	fíneáladh sé, sí	fíneálaimis	fíneálaigí; fíneálaidh^†	fíneálaidís	—	fíneáiltear

past participle	fíneáilte

verbal noun	fíneáil

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of *fíneáil*
radical	lenition	eclipsis
fíneáil	fhíneáil	bhfíneáil

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.