Danish
Etymology
From færdig + gøre.
Verb
færdiggøre (imperative færdiggør, infinitive at færdiggøre, present tense færdiggør, past tense færdiggjorde, perfect tense færdiggjort)
- to complete, finish
- Synonyms: fuldføre, afslutte
Conjugation
Conjugation of færdiggøre
|
active |
passive
|
| present
|
færdiggør
|
færdiggøres
|
| past
|
færdiggjorde
|
færdiggjordes
|
| infinitive
|
færdiggøre
|
færdiggøres
|
| imperative
|
færdiggør
|
—
|
|
participle
|
| present
|
færdiggørende
|
| past
|
færdiggjort (auxiliary verb have)
|
| gerund
|
færdiggøren
|
|
Derived terms
Further reading