evrim

See also: Evrim

Turkish

Etymology

By surface analysis, evirmek (“to convert, to invert”) +‎ -im. Coined by Turkish Language Association in 1935.

Replaced Ottoman Turkish تكامل (tekâmül) during the language reform.

Pronunciation

  • IPA(key): /evˈɾim/
  • Hyphenation: ev‧rim

Noun

evrim (definite accusative evrimi, plural evrimler)

  1. evolution

Declension

Declension of evrim
singular plural
nominative evrim evrimler
definite accusative evrimi evrimleri
dative evrime evrimlere
locative evrimde evrimlerde
ablative evrimden evrimlerden
genitive evrimin evrimlerin
Possessive forms
nominative
singular plural
1st singular evrimim evrimlerim
2nd singular evrimin evrimlerin
3rd singular evrimi evrimleri
1st plural evrimimiz evrimlerimiz
2nd plural evriminiz evrimleriniz
3rd plural evrimleri evrimleri
definite accusative
singular plural
1st singular evrimimi evrimlerimi
2nd singular evrimini evrimlerini
3rd singular evrimini evrimlerini
1st plural evrimimizi evrimlerimizi
2nd plural evriminizi evrimlerinizi
3rd plural evrimlerini evrimlerini
dative
singular plural
1st singular evrimime evrimlerime
2nd singular evrimine evrimlerine
3rd singular evrimine evrimlerine
1st plural evrimimize evrimlerimize
2nd plural evriminize evrimlerinize
3rd plural evrimlerine evrimlerine
locative
singular plural
1st singular evrimimde evrimlerimde
2nd singular evriminde evrimlerinde
3rd singular evriminde evrimlerinde
1st plural evrimimizde evrimlerimizde
2nd plural evriminizde evrimlerinizde
3rd plural evrimlerinde evrimlerinde
ablative
singular plural
1st singular evrimimden evrimlerimden
2nd singular evriminden evrimlerinden
3rd singular evriminden evrimlerinden
1st plural evrimimizden evrimlerimizden
2nd plural evriminizden evrimlerinizden
3rd plural evrimlerinden evrimlerinden
genitive
singular plural
1st singular evrimimin evrimlerimin
2nd singular evriminin evrimlerinin
3rd singular evriminin evrimlerinin
1st plural evrimimizin evrimlerimizin
2nd plural evriminizin evrimlerinizin
3rd plural evrimlerinin evrimlerinin
Predicative forms
singular plural
1st singular evrimim evrimlerim
2nd singular evrimsin evrimlersin
3rd singular evrim
evrimdir 		evrimler
evrimlerdir
1st plural evrimiz evrimleriz
2nd plural evrimsiniz evrimlersiniz
3rd plural evrimler evrimlerdir

Derived terms

  • evrimci
  • evrimleşmek
  • evrimsel

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.