evcil
Turkish
Etymology
By surface analysis, ev (“home”) + -cil. Coined by Turkish Language Association in 1935
Pronunciation
- IPA(key): /evˈd͡ʒil/
- Hyphenation: ev‧cil
Adjective
evcil
Derived terms
- evcil hayvan
- evcilleşmek
- evcilleştirilmek
- evcilleştirmek
- evcillik
Further reading
- “evcil”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
- Ayverdi, İlhan (2010), “evcil”, in Misalli Büyük Türkçe Sözlük, a reviewed and expanded single-volume edition, Istanbul: Kubbealtı Neşriyatı