Turkish
Etymology
Compound of ev (“house, home”) + hanım (“wife, lady”) + -ı (possessive suffix).
Pronunciation
- IPA(key): /ˈev ha.nɯ.mɯ/, /ˈev (h)a.nɯ.mɯ/
- Hyphenation: ev‧ha‧nı‧mı
Noun
ev hanımı (definite accusative ev hanımını, plural ev hanımları)
- housewife
Declension
Declension of ev hanımı
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
ev hanımı
|
ev hanımları
|
| definite accusative
|
ev hanımını
|
ev hanımlarını
|
| dative
|
ev hanımına
|
ev hanımlarına
|
| locative
|
ev hanımında
|
ev hanımlarında
|
| ablative
|
ev hanımından
|
ev hanımlarından
|
| genitive
|
ev hanımının
|
ev hanımlarının
|
Predicative forms
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
ev hanımıyım
|
ev hanımlarıyım
|
| 2nd singular
|
ev hanımısın
|
ev hanımlarısın
|
| 3rd singular
|
ev hanımı
|
ev hanımları
|
| 1st plural
|
ev hanımıyız
|
ev hanımlarıyız
|
| 2nd plural
|
ev hanımısınız
|
ev hanımlarısınız
|
| 3rd plural
|
ev hanımları
|
ev hanımları
|
|