espiña
Galician
Etymology 1
Inherited from Old Galician-Portuguese espinha (13th century, Cantigas de Santa Maria), from Latin spīna (“thorn”), from spinus (“thorn bush”). Cognate with Portuguese espinha and Spanish espina.
Alternative forms
Pronunciation
- IPA(key): /esˈpiɲa/ [es̺ˈpi.ɲɐ]
- Rhymes: -iɲa
- Hyphenation: es‧pi‧ña
Noun
espiña m (plural espiñas)
- thorn
- Synonym: pico
- fishbone
- (anatomy) spine
- blackhead, pimple
- Synonyms: espiña brava, espiña carnal
- (figurative) something which causes distress, longing, inquietude
Derived terms
Related terms
References
- Antón Luís Santamarina Fernández, editor (2006–2013), “espiña”, in Dicionario de Dicionarios da lingua galega [Dictionary of Dictionaries of the Galician language] (in Galician), Santiago de Compostela: Instituto da Lingua Galega
- Antón Luís Santamarina Fernández, Ernesto Xosé González Seoane, María Álvarez de la Granja, editors (2003–2018), “espiña”, in Tesouro informatizado da lingua galega (in Galician), Santiago de Compostela: Instituto da Lingua Galega
- Rosario Álvarez Blanco, editor (2014–2024), “espiña”, in Tesouro do léxico patrimonial galego e portugués (in Galician), Santiago de Compostela: Instituto da Lingua Galega, →ISSN
- “espiña”, in Dicionario da Real Academia Galega (in Galician), A Coruña: Royal Galician Academy, 2012–2026
Etymology 2
Verb
espiña
- inflection of espiñar:
- third-person singular present indicative
- second-person singular imperative