ergin

See also: Ergin

Turkish

Etymology

From er- (to achieve, to reach) +‎ -gin.

Pronunciation

  • IPA(key): /eɾˈɟin/
  • Hyphenation: er‧gin

Adjective

ergin

  1. mature
    Synonym: olgun
  2. adult

Declension

Predicative forms of ergin
present tense
positive declarative positive interrogative
ben (I am) erginim ergin miyim?
sen (you are) erginsin ergin misin?
o (he/she/it is) ergin / ergindir ergin mi?
biz (we are) erginiz ergin miyiz?
siz (you are) erginsiniz ergin misiniz?
onlar (they are) ergin(ler) ergin(ler) mi?
past tense
positive declarative positive interrogative
ben (I was) ergindim ergin miydim?
sen (you were) ergindin ergin miydin?
o (he/she/it was) ergindi ergin miydi?
biz (we were) ergindik ergin miydik?
siz (you were) ergindiniz ergin miydiniz?
onlar (they were) ergindiler ergin miydiler?
indirect past
positive declarative positive interrogative
ben (I was) erginmişim ergin miymişim?
sen (you were) erginmişsin ergin miymişsin?
o (he/she/it was) erginmiş ergin miymiş?
biz (we were) erginmişiz ergin miymişiz?
siz (you were) erginmişsiniz ergin miymişsiniz?
onlar (they were) erginmişler ergin miymişler?
conditional
positive declarative positive interrogative
ben (if I) erginsem ergin miysem?
sen (if you) erginsen ergin miysen?
o (if he/she/it) erginse ergin miyse?
biz (if we) erginsek ergin miysek?
siz (if you) erginseniz ergin miyseniz?
onlar (if they) erginseler ergin miyseler?

For negative forms, use the appropriate form of değil.

Derived terms

  • erginleşmek
  • erginlik

Further reading