equitatio
Latin
Etymology
From equitō (“to ride on horseback”) + -tiō.
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [ɛ.kʷɪˈtaː.ti.oː]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [e.kʷiˈtat.t͡si.o]
Noun
equitātiō f (genitive equitātiōnis); third declension
- a riding
- 77 CE – 79 CE, Pliny the Elder, Naturalis Historia 28.4.14:
- vehemens enim fricatio spissat, lenis mollit, multa adimit corpus, auget modica. in primis vero prodest ambulatio, gestatio et ea pluribus modis, equitatio stomacho et coxis utilissima
- Especially beneficial however are walking, carriage rides of various kinds, horse riding, which is very good for the stomach and hips
- vehemens enim fricatio spissat, lenis mollit, multa adimit corpus, auget modica. in primis vero prodest ambulatio, gestatio et ea pluribus modis, equitatio stomacho et coxis utilissima
Declension
Third-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | equitātiō | equitātiōnēs |
| genitive | equitātiōnis | equitātiōnum |
| dative | equitātiōnī | equitātiōnibus |
| accusative | equitātiōnem | equitātiōnēs |
| ablative | equitātiōne | equitātiōnibus |
| vocative | equitātiō | equitātiōnēs |
Related terms
Descendants
- English: equitation
- Italian: equitazione
- Spanish: equitación
References
- “equitatio”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “equitatio”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.