enfortir
Aragonese
Etymology
(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.)
Pronunciation
- IPA(key): /enfoɾˈti(ɾ)/
- Syllabification: en‧for‧tir
- Rhymes: -i(ɾ)
Verb
enfortir
- (transitive, reflexive) to strengthen, reinforce
Conjugation
Conjugation of enfortir (third conjugation)
| infinitive | enfortir | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| gerund | enfortindo | ||||||
| past participle | masculine | feminine | |||||
| singular | enfortiu, enfortito | enfortida, enfortita | |||||
| plural | enfortius, enfortitos | enfortidas, enfortitas | |||||
| person | singular | plural | |||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| indicative | yo | tú | él | nusatros nusatras |
vusatros vusatras |
ellos/els ellas | |
| present | enforto | enfortes | enforte | enfortimos | enfortiz | enforten | |
| imperfect | enfortiba, enfortibe | enfortibas | enfortiba | enfortibanos | enfortibaz | enfortiban | |
| preterite | enfortié | enfortiés | enfortió | enfortiemos | enfortiez | enfortioron, enfortión | |
| future | enfortiré | enfortirás | enfortirá | enfortiremos | enfortirez | enfortirán | |
| conditional | enfortiría | enfortirías | enfortiría | enfortiríanos | enfortiríaz | enfortirían | |
| subjunctive | yo | tú | él | nusatros nusatras |
vusatros vusatras |
ellos/els ellas | |
| present | enforta | enfortas | enforta | enfortamos | enfortaz | enfortan | |
| imperfect | enfortise | enfortises | enfortise | enfortisenos | enfortisez | enfortisen | |
| imperative | — | tú | — | — | vusatros vusatras |
— | |
| — | enforte | — | — | enfortiz | — | ||
References
- “enfortir”, in Aragonario, diccionario aragonés–castellano (in Spanish)
- Bal Palazios, Santiago (2002), “enfortir”, in Dizionario breu de a luenga aragonesa, Zaragoza, →ISBN
Catalan
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): (Central, Balearic) [əɱ.furˈti]
- IPA(key): (Valencia) [eɱ.foɾˈtiɾ]
Audio (Barcelona): (file) - Rhymes: -i(ɾ)
- Hyphenation: en‧for‧tir
- Homophone: enfortí (except Valencian)
Verb
enfortir (first-person singular present enforteixo, first-person singular preterite enfortí, past participle enfortit)
- (transitive, reflexive) to strengthen, to reinforce
Conjugation
Conjugation of enfortir (third conjugation, with -eix-)
Derived terms
- enfortidor
- enfortiment
Further reading
- “enfortir”, in Diccionari de la llengua catalana [Dictionary of the Catalan Language] (in Catalan), second edition, Institute of Catalan Studies [Catalan: Institut d'Estudis Catalans], April 2007
- “enfortir”, in Gran Diccionari de la Llengua Catalana, Grup Enciclopèdia Catalana, 2026
- “enfortir” in Diccionari normatiu valencià, Acadèmia Valenciana de la Llengua.
- “enfortir” in Diccionari català-valencià-balear, Antoni Maria Alcover and Francesc de Borja Moll, 1962.