emniet
Romanian
Etymology
Borrowed from Ottoman Turkish امنیت (emniyet), from Arabic أَمْنِيَّة (ʔamniyya).
Noun
emniet n (plural emnieturi)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | ||
| nominative-accusative | emniet | emnietul | emnieturi | emnieturile | |
| genitive-dative | emniet | emnietului | emnieturi | emnieturilor | |
| vocative | emnietule | emnieturilor | |||
References
- emniet in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN