emissivus
Latin
Etymology
From ēmittō (“to emit”) + -īvus (adjectival suffix).
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [eː.mɪsˈsiː.wʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [e.misˈsiː.vus]
Adjective
ēmissīvus (feminine ēmissīva, neuter ēmissīvum); first/second-declension adjective
- emissive, forthsending, discharging
- hurling, casting
- forthletting, outsending
- uttering
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | ēmissīvus | ēmissīva | ēmissīvum | ēmissīvī | ēmissīvae | ēmissīva | |
| genitive | ēmissīvī | ēmissīvae | ēmissīvī | ēmissīvōrum | ēmissīvārum | ēmissīvōrum | |
| dative | ēmissīvō | ēmissīvae | ēmissīvō | ēmissīvīs | |||
| accusative | ēmissīvum | ēmissīvam | ēmissīvum | ēmissīvōs | ēmissīvās | ēmissīva | |
| ablative | ēmissīvō | ēmissīvā | ēmissīvō | ēmissīvīs | |||
| vocative | ēmissīve | ēmissīva | ēmissīvum | ēmissīvī | ēmissīvae | ēmissīva | |
Synonyms
- ēmissōrius
Derived terms
- ēmissīvitās
Collocations
Descendants
References
- “(broadcasting) station or channel”, in Neo-Latin Lexicon[1] (overall work in English)