emercatus
Latin
Etymology
Perfect active participle of ēmercor.
Participle
ēmercātus (feminine ēmercāta, neuter ēmercātum); first/second-declension participle
- having bribed
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | ēmercātus | ēmercāta | ēmercātum | ēmercātī | ēmercātae | ēmercāta | |
| genitive | ēmercātī | ēmercātae | ēmercātī | ēmercātōrum | ēmercātārum | ēmercātōrum | |
| dative | ēmercātō | ēmercātae | ēmercātō | ēmercātīs | |||
| accusative | ēmercātum | ēmercātam | ēmercātum | ēmercātōs | ēmercātās | ēmercāta | |
| ablative | ēmercātō | ēmercātā | ēmercātō | ēmercātīs | |||
| vocative | ēmercāte | ēmercāta | ēmercātum | ēmercātī | ēmercātae | ēmercāta | |