emercatus

Latin

Etymology

Perfect active participle of ēmercor.

Participle

ēmercātus (feminine ēmercāta, neuter ēmercātum); first/second-declension participle

  1. having bribed

Declension

First/second-declension adjective.

singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative ēmercātus ēmercāta ēmercātum ēmercātī ēmercātae ēmercāta
genitive ēmercātī ēmercātae ēmercātī ēmercātōrum ēmercātārum ēmercātōrum
dative ēmercātō ēmercātae ēmercātō ēmercātīs
accusative ēmercātum ēmercātam ēmercātum ēmercātōs ēmercātās ēmercāta
ablative ēmercātō ēmercātā ēmercātō ēmercātīs
vocative ēmercāte ēmercāta ēmercātum ēmercātī ēmercātae ēmercāta