elenă
Romanian
Etymology
Borrowed from Greek Έλληνας (Éllinas), from Ancient Greek Ἕλλην (Héllēn).
Noun
elenă f (plural elene)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | ||
| nominative-accusative | elenă | elena | elene | elenele | |
| genitive-dative | elene | elenei | elene | elenelor | |
| vocative | elenă, eleno | elenelor | |||