Turkish
Etymology
By surface analysis, eleştir- + -men. Coined by Turkish Language Association in 1942.
Pronunciation
- IPA(key): /e.leʃ.tiɾˈmen/
- Hyphenation: e‧leş‧tir‧men
Noun
eleştirmen (definite accusative eleştirmeni, plural eleştirmenler)
- critic
- Synonym: münekkit
Declension
Declension of eleştirmen
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
eleştirmen
|
eleştirmenler
|
| definite accusative
|
eleştirmeni
|
eleştirmenleri
|
| dative
|
eleştirmene
|
eleştirmenlere
|
| locative
|
eleştirmende
|
eleştirmenlerde
|
| ablative
|
eleştirmenden
|
eleştirmenlerden
|
| genitive
|
eleştirmenin
|
eleştirmenlerin
|
Possessive forms
| nominative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
eleştirmenim
|
eleştirmenlerim
|
| 2nd singular
|
eleştirmenin
|
eleştirmenlerin
|
| 3rd singular
|
eleştirmeni
|
eleştirmenleri
|
| 1st plural
|
eleştirmenimiz
|
eleştirmenlerimiz
|
| 2nd plural
|
eleştirmeniniz
|
eleştirmenleriniz
|
| 3rd plural
|
eleştirmenleri
|
eleştirmenleri
|
| definite accusative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
eleştirmenimi
|
eleştirmenlerimi
|
| 2nd singular
|
eleştirmenini
|
eleştirmenlerini
|
| 3rd singular
|
eleştirmenini
|
eleştirmenlerini
|
| 1st plural
|
eleştirmenimizi
|
eleştirmenlerimizi
|
| 2nd plural
|
eleştirmeninizi
|
eleştirmenlerinizi
|
| 3rd plural
|
eleştirmenlerini
|
eleştirmenlerini
|
| dative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
eleştirmenime
|
eleştirmenlerime
|
| 2nd singular
|
eleştirmenine
|
eleştirmenlerine
|
| 3rd singular
|
eleştirmenine
|
eleştirmenlerine
|
| 1st plural
|
eleştirmenimize
|
eleştirmenlerimize
|
| 2nd plural
|
eleştirmeninize
|
eleştirmenlerinize
|
| 3rd plural
|
eleştirmenlerine
|
eleştirmenlerine
|
| locative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
eleştirmenimde
|
eleştirmenlerimde
|
| 2nd singular
|
eleştirmeninde
|
eleştirmenlerinde
|
| 3rd singular
|
eleştirmeninde
|
eleştirmenlerinde
|
| 1st plural
|
eleştirmenimizde
|
eleştirmenlerimizde
|
| 2nd plural
|
eleştirmeninizde
|
eleştirmenlerinizde
|
| 3rd plural
|
eleştirmenlerinde
|
eleştirmenlerinde
|
| ablative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
eleştirmenimden
|
eleştirmenlerimden
|
| 2nd singular
|
eleştirmeninden
|
eleştirmenlerinden
|
| 3rd singular
|
eleştirmeninden
|
eleştirmenlerinden
|
| 1st plural
|
eleştirmenimizden
|
eleştirmenlerimizden
|
| 2nd plural
|
eleştirmeninizden
|
eleştirmenlerinizden
|
| 3rd plural
|
eleştirmenlerinden
|
eleştirmenlerinden
|
| genitive
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
eleştirmenimin
|
eleştirmenlerimin
|
| 2nd singular
|
eleştirmeninin
|
eleştirmenlerinin
|
| 3rd singular
|
eleştirmeninin
|
eleştirmenlerinin
|
| 1st plural
|
eleştirmenimizin
|
eleştirmenlerimizin
|
| 2nd plural
|
eleştirmeninizin
|
eleştirmenlerinizin
|
| 3rd plural
|
eleştirmenlerinin
|
eleştirmenlerinin
|
Predicative forms
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
eleştirmenim
|
eleştirmenlerim
|
| 2nd singular
|
eleştirmensin
|
eleştirmenlersin
|
| 3rd singular
|
eleştirmen
eleştirmendir
|
eleştirmenler
eleştirmenlerdir
|
| 1st plural
|
eleştirmeniz
|
eleştirmenleriz
|
| 2nd plural
|
eleştirmensiniz
|
eleştirmenlersiniz
|
| 3rd plural
|
eleştirmenler
|
eleştirmenlerdir
|
|
Derived terms
Further reading
- “eleştirmen”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
- Ayverdi, İlhan (2010), “eleştirmen”, in Misalli Büyük Türkçe Sözlük, a reviewed and expanded single-volume edition, Istanbul: Kubbealtı Neşriyatı
- Çağbayır, Yaşar (2007), “eleştirmen”, in Ötüken Türkçe Sözlük (in Turkish), Istanbul: Ötüken Neşriyat, page 1420
- Nişanyan, Sevan (2002–), “eleştirmen”, in Nişanyan Sözlük