Turkish
Etymology
By surface analysis, ekle- + -m. Coined by Turkish Language Association in 1937.
Pronunciation
- IPA(key): /ecˈlem/
- Hyphenation: ek‧lem
Noun
eklem (definite accusative eklemi, plural eklemler)
- (anatomy) joint, articulation
- Synonym: mafsal — archaic
Declension
Declension of eklem
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
eklem
|
eklemler
|
| definite accusative
|
eklemi
|
eklemleri
|
| dative
|
ekleme
|
eklemlere
|
| locative
|
eklemde
|
eklemlerde
|
| ablative
|
eklemden
|
eklemlerden
|
| genitive
|
eklemin
|
eklemlerin
|
Possessive forms
| nominative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
eklemim
|
eklemlerim
|
| 2nd singular
|
eklemin
|
eklemlerin
|
| 3rd singular
|
eklemi
|
eklemleri
|
| 1st plural
|
eklemimiz
|
eklemlerimiz
|
| 2nd plural
|
ekleminiz
|
eklemleriniz
|
| 3rd plural
|
eklemleri
|
eklemleri
|
| definite accusative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
eklemimi
|
eklemlerimi
|
| 2nd singular
|
eklemini
|
eklemlerini
|
| 3rd singular
|
eklemini
|
eklemlerini
|
| 1st plural
|
eklemimizi
|
eklemlerimizi
|
| 2nd plural
|
ekleminizi
|
eklemlerinizi
|
| 3rd plural
|
eklemlerini
|
eklemlerini
|
| dative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
eklemime
|
eklemlerime
|
| 2nd singular
|
eklemine
|
eklemlerine
|
| 3rd singular
|
eklemine
|
eklemlerine
|
| 1st plural
|
eklemimize
|
eklemlerimize
|
| 2nd plural
|
ekleminize
|
eklemlerinize
|
| 3rd plural
|
eklemlerine
|
eklemlerine
|
| locative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
eklemimde
|
eklemlerimde
|
| 2nd singular
|
ekleminde
|
eklemlerinde
|
| 3rd singular
|
ekleminde
|
eklemlerinde
|
| 1st plural
|
eklemimizde
|
eklemlerimizde
|
| 2nd plural
|
ekleminizde
|
eklemlerinizde
|
| 3rd plural
|
eklemlerinde
|
eklemlerinde
|
| ablative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
eklemimden
|
eklemlerimden
|
| 2nd singular
|
ekleminden
|
eklemlerinden
|
| 3rd singular
|
ekleminden
|
eklemlerinden
|
| 1st plural
|
eklemimizden
|
eklemlerimizden
|
| 2nd plural
|
ekleminizden
|
eklemlerinizden
|
| 3rd plural
|
eklemlerinden
|
eklemlerinden
|
| genitive
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
eklemimin
|
eklemlerimin
|
| 2nd singular
|
ekleminin
|
eklemlerinin
|
| 3rd singular
|
ekleminin
|
eklemlerinin
|
| 1st plural
|
eklemimizin
|
eklemlerimizin
|
| 2nd plural
|
ekleminizin
|
eklemlerinizin
|
| 3rd plural
|
eklemlerinin
|
eklemlerinin
|
Predicative forms
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
eklemim
|
eklemlerim
|
| 2nd singular
|
eklemsin
|
eklemlersin
|
| 3rd singular
|
eklem
eklemdir
|
eklemler
eklemlerdir
|
| 1st plural
|
eklemiz
|
eklemleriz
|
| 2nd plural
|
eklemsiniz
|
eklemlersiniz
|
| 3rd plural
|
eklemler
|
eklemlerdir
|
|
Derived terms
- eklem bacaklılar
- eklemlemek
- eklemli
- eklemsiz
Further reading
- “eklem”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
- Ayverdi, İlhan (2010), “eklem”, in Misalli Büyük Türkçe Sözlük, a reviewed and expanded single-volume edition, Istanbul: Kubbealtı Neşriyatı
- Nişanyan, Sevan (2002–), “eklem”, in Nişanyan Sözlük