eitigh

Irish

Etymology 1

From Middle Irish etchid, etigid,[1] from eitech (“refusal, refusing”), verbal noun of Old Irish as·toing (“refuses”, literally “swears away from, removes by oath”).

Verb

eitigh (present analytic eitíonn, future analytic eiteoidh, verbal noun eiteach, past participle eitithe)

  1. (transitive) refuse, reject
    Proverb: Níor eitigh páipéar bán dúch riamh. ― Youth is impressionable. (literally “Blank paper never rejected ink.”)
Conjugation
Conjugation of eitigh (second conjugation)
indicative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present eitím eitíonn tú;
eitír† 		eitíonn sé, sí eitímid;
eitíonn muid 		eitíonn sibh eitíonn siad;
eitíd† 		a eitíonn; a eitíos eitítear
past d'eitigh mé; d'eitíos /
eitigh mé‡; eitíos‡ 		d'eitigh tú; d'eitís /
eitigh tú‡; eitís‡ 		d'eitigh sé, sí /
eitigh sé, sí‡ 		d'eitíomar; d'eitigh muid /
eitíomar‡; eitigh muid‡ 		d'eitigh sibh; d'eitíobhair /
eitigh sibh‡; eitíobhair‡ 		d'eitigh siad; d'eitíodar /
eitigh siad‡; eitíodar‡ 		a d'eitigh eitíodh;
heitíodh†
past habitual d'eitínn /
eitínn‡ 		d'eitíteá /
eitíteᇠ		d'eitíodh sé, sí /
eitíodh sé, sí‡ 		d'eitímis; d'eitíodh muid /
eitímis‡; eitíodh muid‡ 		d'eitíodh sibh /
eitíodh sibh‡ 		d'eitídís; d'eitíodh /
eitídís‡; eitíodh siad‡ 		a d'eitíodh d'eitítí /
eitítí‡
singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
future eiteoidh mé;
eiteod;
eiteochaidh mé† 		eiteoidh tú;
eiteoir†;
eiteochaidh tú† 		eiteoidh sé, sí;
eiteochaidh sé, sí† 		eiteoimid;
eiteoidh muid;
eiteochaimid†;
eiteochaidh muid† 		eiteoidh sibh;
eiteochaidh sibh† 		eiteoidh siad;
eiteoid†;
eiteochaidh siad† 		a eiteoidh; a eiteos; a eiteochaidh†; a eiteochas† eiteofar; eiteochar†
conditional d'eiteoinn; d'eiteochainn† /
eiteoinn‡; eiteochainn†‡ 		d'eiteofá; d'eiteochthᆠ/
eiteofá‡; eiteochthᆇ 		d'eiteodh sé, sí; d'eiteochadh sé, s토/
eiteodh sé, sí‡; eiteochadh sé, s톇 		d'eiteoimis; d'eiteodh muid; d'eiteochaimis†; d'eiteochadh muid† /
eiteoimis‡; eiteodh muid‡; eiteochaimis†‡; eiteochadh muid†‡ 		d'eiteodh sibh; d'eiteochadh sibh† /
eiteodh sibh‡; eiteochadh sibh†‡ 		d'eiteoidís; d'eiteodh siad; d'eiteochaidís†; d'eiteochadh siad† /
eiteoidís‡; eiteodh siad‡; eiteochaidís†‡; eiteochadh siad†‡ 		a d'eiteodh; a d'eiteochadh† d'eiteofaí; d'eiteochtha토/
eiteofaí‡; eiteochtha톇
subjunctive singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
present go n-eití mé;
go n-eitíod† 		go n-eití tú;
go n-eitír† 		go n-eití sé, sí go n-eitímid;
go n-eití muid 		go n-eití sibh go n-eití siad;
go n-eitíd† 		— go n-eitítear
past dá n-eitínn dá n-eitíteá dá n-eitíodh sé, sí dá n-eitímis;
dá n-eitíodh muid 		dá n-eitíodh sibh dá n-eitídís;
dá n-eitíodh siad 		— dá n-eitítí
imperative singular plural direct relative autonomous
first second third first second third
— eitím eitigh eitíodh sé, sí eitímis eitígí;
eitídh† 		eitídís — eitítear
past participle eitithe
verbal noun eiteach

† archaic or dialect form
‡ dependent form

Noun

eitigh m sg

  1. genitive singular of eiteach (“refusal”)

Etymology 2

Noun

eitigh m sg

  1. genitive singular of eiteach (“wings; plumes, feathers; fins”)

Adjective

eitigh

  1. inflection of eiteach (“winged”):
    1. masculine vocative/genitive singular
    2. (archaic) dative singular feminine

Mutation

Mutated forms of eitigh
radical eclipsis with h-prothesis with t-prothesis
eitigh n-eitigh heitigh not applicable

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

References

  1. ^ Gregory Toner, Sharon Arbuthnot, Máire Ní Mhaonaigh, Marie-Luise Theuerkauf, Dagmar Wodtko, editors (2019), “etchid, etigid”, in eDIL: Electronic Dictionary of the Irish Language

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.