egurren

Basque

Etymology 1

Adjective

egurren

  1. superlative degree of egur
Declension
Declension of egurren (adjective C-stem)
indefinite singular plural proximal plural
absolutive egurren egurrena egurrenak egurrenok
ergative egurrenek egurrenak egurrenek egurrenok
dative egurreni egurrenari egurrenei egurrenoi
genitive egurrenen egurrenaren egurrenen egurrenon
comitative egurrenekin egurrenarekin egurrenekin egurrenokin
causative egurrenengatik egurrenarengatik egurrenengatik egurrenongatik
benefactive egurrenentzat egurrenarentzat egurrenentzat egurrenontzat
instrumental egurrenez egurrenaz egurrenez egurrenotaz
innesive anim. egurrenengan egurrenarengan egurrenengan egurrenongan
inan. egurrenetan egurrenean egurrenetan egurrenotan
locative anim.
inan. egurrenetako egurreneko egurrenetako egurrenotako
allative anim. egurrenengana egurrenarengana egurrenengana egurrenongana
inan. egurrenetara egurrenera egurrenetara egurrenotara
terminative anim. egurrenenganaino egurrenarenganaino egurrenenganaino egurrenonganaino
inan. egurrenetaraino egurreneraino egurrenetaraino egurrenotaraino
directive anim. egurrenenganantz egurrenarenganantz egurrenenganantz egurrenonganantz
inan. egurrenetarantz egurrenerantz egurrenetarantz egurrenotarantz
destinative anim. egurrenenganako egurrenarenganako egurrenenganako egurrenonganako
inan. egurrenetarako egurrenerako egurrenetarako egurrenotarako
ablative anim. egurrenengandik egurrenarengandik egurrenengandik egurrenongandik
inan. egurrenetatik egurrenetik egurrenetatik egurrenotatik
partitive egurrenik
prolative egurrentzat

Etymology 2

Adjective

egurren

  1. genitive indefinite of egur
  2. genitive plural of egur

Noun

egurren

  1. genitive indefinite of egur
  2. genitive plural of egur