effrenata

Latin

Adjective

effrēnāta

  1. inflection of effrēnātus:
    1. nominative/vocative feminine singular
    2. nominative/accusative/vocative neuter plural
    • 63 BCE, Cicero, Catiline Orations 1:
      Quem ad fīnem sēsē effrēnāta iactābit audācia?
      To what end will your unbridled audacity flaunt itself?

Adjective

effrēnātā

  1. ablative feminine singular of effrēnātus