effrenata
Latin
Adjective
effrēnāta
- inflection of effrēnātus:
- nominative/vocative feminine singular
- nominative/accusative/vocative neuter plural
- 63 BCE, Cicero, Catiline Orations 1:
- Quem ad fīnem sēsē effrēnāta iactābit audācia?
- To what end will your unbridled audacity flaunt itself?
- Quem ad fīnem sēsē effrēnāta iactābit audācia?
Adjective
effrēnātā
- ablative feminine singular of effrēnātus