ecgian
Old English
Etymology
From eċġ + -ian. Compare Old Norse eggja.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈej.ji.ɑn/, [ˈed.d͡ʒi.ɑn]
Verb
eċġian
Conjugation
Conjugation of eċġian (weak, class 2)
| infinitive | eċġian | eċġienne |
|---|---|---|
| indicative mood | present tense | past tense |
| first person singular | eċġiġe | eċġode |
| second person singular | eċġast | eċġodest |
| third person singular | eċġaþ | eċġode |
| plural | eċġiaþ | eċġodon |
| subjunctive | present tense | past tense |
| singular | eċġiġe | eċġode |
| plural | eċġiġen | eċġoden |
| imperative | ||
| singular | eċġa | |
| plural | eċġiaþ | |
| participle | present | past |
| eċġiende | (ġe)eċġod | |