easraigh
Irish
Etymology
From easair (“bedding, litter”) + -igh (verbal suffix).
Verb
easraigh (present analytic easraíonn, future analytic easróidh, verbal noun easrú, past participle easraithe)
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | easraím | easraíonn tú; easraír† |
easraíonn sé, sí | easraímid; easraíonn muid |
easraíonn sibh | easraíonn siad; easraíd† |
a easraíonn; a easraíos | easraítear |
| past | d'easraigh mé; d'easraíos / easraigh mé‡; easraíos‡ |
d'easraigh tú; d'easraís / easraigh tú‡; easraís‡ |
d'easraigh sé, sí / easraigh sé, sí‡ |
d'easraíomar; d'easraigh muid / easraíomar‡; easraigh muid‡ |
d'easraigh sibh; d'easraíobhair / easraigh sibh‡; easraíobhair‡ |
d'easraigh siad; d'easraíodar / easraigh siad‡; easraíodar‡ |
a d'easraigh | easraíodh; heasraíodh† |
| past habitual | d'easraínn / easraínn‡ |
d'easraíteá / easraíteᇠ|
d'easraíodh sé, sí / easraíodh sé, sí‡ |
d'easraímis; d'easraíodh muid / easraímis‡; easraíodh muid‡ |
d'easraíodh sibh / easraíodh sibh‡ |
d'easraídís; d'easraíodh / easraídís‡; easraíodh siad‡ |
a d'easraíodh | d'easraítí / easraítí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | easróidh mé; easród; easróchaidh mé† |
easróidh tú; easróir†; easróchaidh tú† |
easróidh sé, sí; easróchaidh sé, sí† |
easróimid; easróidh muid; easróchaimid†; easróchaidh muid† |
easróidh sibh; easróchaidh sibh† |
easróidh siad; easróid†; easróchaidh siad† |
a easróidh; a easrós; a easróchaidh†; a easróchas† | easrófar; easróchar† |
| conditional | d'easróinn; d'easróchainn† / easróinn‡; easróchainn†‡ |
d'easrófá; d'easróchthᆠ/ easrófá‡; easróchthᆇ |
d'easródh sé, sí; d'easróchadh sé, sí† / easródh sé, sí‡; easróchadh sé, s톇 |
d'easróimis; d'easródh muid; d'easróchaimis†; d'easróchadh muid† / easróimis‡; easródh muid‡; easróchaimis†‡; easróchadh muid†‡ |
d'easródh sibh; d'easróchadh sibh† / easródh sibh‡; easróchadh sibh†‡ |
d'easróidís; d'easródh siad; d'easróchaidís†; d'easróchadh siad† / easróidís‡; easródh siad‡; easróchaidís†‡; easróchadh siad†‡ |
a d'easródh; a d'easróchadh† | d'easrófaí; d'easróchthaí† / easrófaí‡; easróchtha톇 |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go n-easraí mé; go n-easraíod† |
go n-easraí tú; go n-easraír† |
go n-easraí sé, sí | go n-easraímid; go n-easraí muid |
go n-easraí sibh | go n-easraí siad; go n-easraíd† |
— | go n-easraítear |
| past | dá n-easraínn | dá n-easraíteá | dá n-easraíodh sé, sí | dá n-easraímis; dá n-easraíodh muid |
dá n-easraíodh sibh | dá n-easraídís; dá n-easraíodh siad |
— | dá n-easraítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | easraím | easraigh | easraíodh sé, sí | easraímis | easraígí; easraídh† |
easraídís | — | easraítear |
| past participle | easraithe | |||||||
| verbal noun | easrú | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
- Alternative verbal noun: easradh
Mutation
| radical | eclipsis | with h-prothesis | with t-prothesis |
|---|---|---|---|
| easraigh | n-easraigh | heasraigh | not applicable |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
Further reading
- Dinneen, Patrick S. (1927), “easruiġim”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla, 2nd edition, Dublin: Irish Texts Society, page 398; reprinted with additions 1996, →ISBN
- Ó Dónaill, Niall (1977), “easraigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN