earcaigh
Irish
Etymology 1
(This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium.) Compare earcach (“recruit”, noun).
Verb
earcaigh (present analytic earcaíonn, future analytic earcóidh, verbal noun earcú, past participle earcaithe)
- (ambitransitive) recruit
- Synonym: liostáil
Conjugation
| indicative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | earcaím | earcaíonn tú; earcaír† |
earcaíonn sé, sí | earcaímid; earcaíonn muid |
earcaíonn sibh | earcaíonn siad; earcaíd† |
a earcaíonn; a earcaíos | earcaítear |
| past | d'earcaigh mé; d'earcaíos / earcaigh mé‡; earcaíos‡ |
d'earcaigh tú; d'earcaís / earcaigh tú‡; earcaís‡ |
d'earcaigh sé, sí / earcaigh sé, sí‡ |
d'earcaíomar; d'earcaigh muid / earcaíomar‡; earcaigh muid‡ |
d'earcaigh sibh; d'earcaíobhair / earcaigh sibh‡; earcaíobhair‡ |
d'earcaigh siad; d'earcaíodar / earcaigh siad‡; earcaíodar‡ |
a d'earcaigh | earcaíodh; hearcaíodh† |
| past habitual | d'earcaínn / earcaínn‡ |
d'earcaíteá / earcaíteᇠ|
d'earcaíodh sé, sí / earcaíodh sé, sí‡ |
d'earcaímis; d'earcaíodh muid / earcaímis‡; earcaíodh muid‡ |
d'earcaíodh sibh / earcaíodh sibh‡ |
d'earcaídís; d'earcaíodh / earcaídís‡; earcaíodh siad‡ |
a d'earcaíodh | d'earcaítí / earcaítí‡ |
| singular | plural | direct relative | autonomous | |||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| future | earcóidh mé; earcód; earcóchaidh mé† |
earcóidh tú; earcóir†; earcóchaidh tú† |
earcóidh sé, sí; earcóchaidh sé, sí† |
earcóimid; earcóidh muid; earcóchaimid†; earcóchaidh muid† |
earcóidh sibh; earcóchaidh sibh† |
earcóidh siad; earcóid†; earcóchaidh siad† |
a earcóidh; a earcós; a earcóchaidh†; a earcóchas† | earcófar; earcóchar† |
| conditional | d'earcóinn; d'earcóchainn† / earcóinn‡; earcóchainn†‡ |
d'earcófá; d'earcóchthᆠ/ earcófá‡; earcóchthᆇ |
d'earcódh sé, sí; d'earcóchadh sé, sí† / earcódh sé, sí‡; earcóchadh sé, s톇 |
d'earcóimis; d'earcódh muid; d'earcóchaimis†; d'earcóchadh muid† / earcóimis‡; earcódh muid‡; earcóchaimis†‡; earcóchadh muid†‡ |
d'earcódh sibh; d'earcóchadh sibh† / earcódh sibh‡; earcóchadh sibh†‡ |
d'earcóidís; d'earcódh siad; d'earcóchaidís†; d'earcóchadh siad† / earcóidís‡; earcódh siad‡; earcóchaidís†‡; earcóchadh siad†‡ |
a d'earcódh; a d'earcóchadh† | d'earcófaí; d'earcóchthaí† / earcófaí‡; earcóchtha톇 |
| subjunctive | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| present | go n-earcaí mé; go n-earcaíod† |
go n-earcaí tú; go n-earcaír† |
go n-earcaí sé, sí | go n-earcaímid; go n-earcaí muid |
go n-earcaí sibh | go n-earcaí siad; go n-earcaíd† |
— | go n-earcaítear |
| past | dá n-earcaínn | dá n-earcaíteá | dá n-earcaíodh sé, sí | dá n-earcaímis; dá n-earcaíodh muid |
dá n-earcaíodh sibh | dá n-earcaídís; dá n-earcaíodh siad |
— | dá n-earcaítí |
| imperative | singular | plural | direct relative | autonomous | ||||
| first | second | third | first | second | third | |||
| — | earcaím | earcaigh | earcaíodh sé, sí | earcaímis | earcaígí; earcaídh† |
earcaídís | — | earcaítear |
| past participle | earcaithe | |||||||
| verbal noun | earcú | |||||||
† archaic or dialect form
‡ dependent form
Derived terms
- earcaíocht f (“(act of) recruiting; recruitment”)
Etymology 2
Noun
earcaigh m
- inflection of earcach (“recruit”):
- vocative/genitive singular
- nominative/dative plural
Mutation
| radical | eclipsis | with h-prothesis | with t-prothesis |
|---|---|---|---|
| earcaigh | n-earcaigh | hearcaigh | not applicable |
Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.
Further reading
- Ó Dónaill, Niall (1977), “earcaigh”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN
- de Bhaldraithe, Tomás (1959), “earcaím”, in English-Irish Dictionary, An Gúm
- “earcaigh”, in New English-Irish Dictionary, Foras na Gaeilge, 2013–2026