dziewczaczek

Polish

Etymology

From dziewczak +‎ -ek.

Pronunciation

  • IPA(key): /d͡ʑɛfˈt͡ʂa.t͡ʂɛk/
  • Rhymes: -at͡ʂɛk
  • Syllabification: dziew‧cza‧czek

Noun

dziewczaczek m animal

  1. (obsolete) diminutive of dziewczak (“girl”)
    • 1860 [1860 February 7], Jan Chęciński, “Akt III. Scena V. [Act 3. Scene 5.]”, in Hrabina [The Countess]‎[1], Warszawa: G[ustaw]. Gebethner, page 62:
      Biedny, biedny mój dziewczaczek! ¶ (dolewa i popija.) ¶ Ależ siuprem zieleniaczek!
      My poor, poor girl! ¶ (tops up and sips.) ¶ Wine goes so quickly!

Declension

Declension of dziewczaczek
singular plural
nominative dziewczaczek dziewczaczki
genitive dziewczaczka dziewczaczków
dative dziewczaczkowi dziewczaczkom
accusative dziewczaczka dziewczaczki
instrumental dziewczaczkiem dziewczaczkami
locative dziewczaczku dziewczaczkach
vocative dziewczaczku dziewczaczki

Further reading

This article is issued from Wiktionary. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.